كليات فيض كاشانى ( كليات ملا محمد محسن فيض كاشانى ) ( ديوان فيض كاشانى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٠٢

( 38 )

( 37 ) حق

( 37 ) حق

لذّات نمانَد و المها * شادى گذرد چو برق و غمها

غمناك مباش از آن و زين خوش * چون هر دو رود سوى عدمها

هر حادثه‌اى كه بر سر آيد * هم سوى عدم كشد قدمها

هر يُسرى راست عُسر در پى * هر عسرى را ز پى كرمها

آخر همه خواب يا خياليست * الّا به نوشتهء قلمها

كز بهر جزاى زشت و نيكو * مانَد به صحيفه‌ها رقمها

لذّات نماند و بماند * از پيروى هوا ندمها

هر محنت و هر بلا كه بينى * كفّاره شمار بر ستمها

اندوه چو ماحى گناهست * خوش‌تر كه در آن كشيم دمها

آن كن كه به عاقبت بود خير * فيض است و اميد بر كرمها

( 38 )

( 38 )

بنواز دل شكسته‌اى را * رحمى بنماى خسته‌اى را

مىكن چو گذر كنى نگاهى * بر خاك رهت نشسته‌اى را

بيگانه مشو به خويش پيوند * از هر دو جهان گسسته‌اى را

سهلست كنى گر التفاتى * دل بر كرم تو بسته‌اى را

مگذار به دام نفس افتد * از چنگل ديو جسته‌اى را


بستيم دهان و دم گسستيم * چون همنفسى نماند ما را بس راز نهفتنى كه گفتيم * چون صبر بسى نماند ما را از دل چو شكيب دست برداشت * پرواى كسى نماند ما را