كليات فيض كاشانى ( كليات ملا محمد محسن فيض كاشانى ) ( ديوان فيض كاشانى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٩٨

( 33 )

چه بر حضيض زمين مانده‌ايم سرگردان * چو اوج عالم بالا بود نشيمن ما

خموش فيض حديث دلست بىپايان * بيان آن نتواند زبان الكن ما

( 32 )

( 32 )

هر كه آگه شد از فسانهء ما * عاقبت پى برد به خانهء ما

آنكه جويد نشان ، نشان نبرد * بىنشانى بود نشانهء ما

بگذراند ز عرش هر كه نهد * سر طاعت بر آستانهء ما

توسن چرخ را بدين شوكت * رام كرده است تازيانهء ما

نرسد دست كوته‌همت * كه بلندست آشيانهء ما

قدر ما را كسى نمىداند * غير آن صاحب زمانهء ما

همه عالم اگر شود دشمن * ما و آن دوست يگانهء ما

هر كه با ما بسر برد نفسى * داند او عيش جاودانهء ما

هر كه را وصل ما به چنگ آيد * هوش بربايدش چغانهء ما

غير درگاه ما پناهى نيست * سر خلقى و آستانهء ما

كار و استاد و كارگر « 1 » مائيم * غير ما نيست كارخانهء ما

همه ما و بهانهء اغيار * كو كسى بشكند بهانهء ما

دام پيدا و دانه ناپيدا * غيب‌بينست مرغ دانهء ما

از سر اهل دل ربايد هوش * دم مزن فيض از فسانهء ما

( 33 )

( 33 )

بهِل ذكر چشمان خونريز را * بمان فكر زلف دلاويز را


( 1 ) - چ پ ، چ ش ، عق : كارگه .