كليات فيض كاشانى ( كليات ملا محمد محسن فيض كاشانى ) ( ديوان فيض كاشانى ) — الجزء ١، الصفحة ٤١٨

تفكر در صنايع و عجز و انكسار بدرگاه صانع

منوّر كرده خورشيد رخش آفاق و انفس را * تو از كورى نمىبينى ، ز نادانى نمىدانى

به چشم سر نگاهى كن ، پس آنگه ديده بر هم نه * بكش در چشم سر ميلى از آن كحل سليمانى

جهان را بين منوّر كرده اشراقات انوارش * هوا را بين معطّر گشته از انفاس رحمانى

فلك از عشق سرگردان ، زمين از بىخودى لرزان * همه سرگشتهء جانان ، چه فوقانى چه تحتانى

كواكب بهر او دوّار اگر ثابت اگر سيّار * ملايك بهر او در كار چه علوانى چه سفلانى

براى خدمت و طاعت در آن درگاه همواره * گشاده بسته ، بنهاده كمر ، بازو و پيشانى

زمين و آسمان و كوه و دريا طير و وحش و دد * همه در ذكر و تسبيحند و تهليل و خدا خوانى

بذكر او همه گويا ، به راه او همه پويا * جمال او همه جويا چه در مسجد ، چه ديرانى

خموشيها براى او و از عشق و هواى او * زبان هر كه گويا شد چه عبرانى چه سُريانى

همه اشياء به او ناطق هم او هم بر همه شاهد * اگر باور ندارى اين بخوان ز آيات قرآنى

زهى بىدولتى باشد كه بحر و برّ و خشك و تر * همه در ذكر او باشند و تو از جمله وامانى

همه ذرّات در رقص و تو اندر نقص مىكوشى * همه در ذوق و وجد و حال و تو با قلب ظلمانى

همه سامع ، همه ناظر ، همه گويا ، همه شاكر * به قدر رتبهء خود هر يكى جُز تو كه انسانى