كليات فيض كاشانى ( كليات ملا محمد محسن فيض كاشانى ) ( ديوان فيض كاشانى ) — الجزء ١، الصفحة ٤١٦

نكوهش ابناى زمان و مناجات با يزدان

مرا برهان ز چنگال پريشانى كه اين بىباك * بهر دم مىزند زخمى به رخسار مسلمانى

گرفت از من پريشانى همه سامان تقوى را * نمىبينم كنون در خود ، فروغ نور ايمانى

كنم چون جمع خاطر را ، خيالى تاختن آرد * بناى خاطر جمعم نهد رو سوى ويرانى

مرا گيرد ز من هر دم بگرداند پى مرهم * بپاشد خاطرم از هم كه فرياد از پريشانى

گهى نفسم گلو گيرد ، گهى دنيا فروگيرد * گهى ديوم ببندد ره به تسويلات شيطانى

پريشانم كنند اول ، پشيمانم كنند آخر * صد افغان از پريشانى ، هزار آه از پشيمانى

كى آرامد دمى در بر ، دلى صد آرزو در سر * مگر يا رب تو رويش را بسوى خويش گردانى

بذكر تُست آرامش ، به ياد تست آسايش * كه دلها را تو دلدارى و جانها را تو جانانى

همه در تحت فرمان تو و تو بر همه غالب * نخواهد تا نخواهى تو چه جسمانى چه روحانى

اگر خواهى توانى آنكه رويم را به راه آرى * بدل شمعى برافروزى ، ز بيراهم بگردانى

نهال دين كه در جانم بدست خود نشانيدى * روا دارى شود كنده به زخم فاش شيطانى

زبانى را كه ناطق شد بتوحيد تو چندين سال * معاذ اللّه پسنديش آنكه در آتش بسوزانى

ازين غم جاى آن دارد كه يكدم دل نياسايد * نپوشد تا لباس مغفرت از فضل رحمانى