كليات فيض كاشانى ( كليات ملا محمد محسن فيض كاشانى ) ( ديوان فيض كاشانى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٠٤

ترغيب ترك هستى موهوم و عتاب با علماى رسوم

براى ديدن معنى دو چشم غيب بين بايد * هوا بسته است چشم غيب بينت را چسان بينى

هوا بر تو مسلّط كرده خشم و آز و كبر و كين * ز هر يك پرده‌اى در پيش چشمت هر زمان بينى

هوا را تا پرستش مىكنى خود را نمىبينى * خدا را بنده شو تا آنچه باشد آن‌چنان بينى

مشو مغرور جاه و عزّت و فرمانروائيها * كه تا بر هم نهادى چشم خود را مستهان بينى

بُزرگى جُز به دانش نيست تو از علم و آگاهى * نكرده شرح صدرى خويش را صدر جهان‌بينى

به طاعت سر بنه‌بگذار از سر ، عجب و خودبينى * قدم در بندگى نه ، رفعت آزادگان بينى

فغان كن ناله كن ، بيچارگى را مايه خود ساز * كه در افكندگى خود را فراز آسمان بينى

ترا بهر عبوديت بدين عالم فرستادند * خدائى را تو مىورزى جزا لا بد هوان بينى

ز خود بگذر ، خدا را بنده شو ، اخلاص پيش آور * عبادت كن سعادت بر كه تا انوار جان بينى

اگر اخلاص طاعت دارى از گرماى رستاخيز * نماز و روزه و حج بر سر خود سايبان بينى

بدست آور دلى ، تا دست گيرندت چو درمانى * كه هرچ اينجا كنى ، آنجا جزاى خويش آن بينى

مكن هرگز دلى از خويشتن آزرده تا بتوان * جراحت كز زبان خيزد جزا ز آتش سنان بينى

كسان را گر دهى زر باشد آن در كيسه‌ات فردا * و گر در كيسه بگذاريش ، در دست كسان بينى

به دنيا دل مبند و زينت دنيا كه روزى چند * سرآيد آن و صد حسرت به جايش ناگهان بينى