كليات فيض كاشانى ( كليات ملا محمد محسن فيض كاشانى ) ( ديوان فيض كاشانى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٩٢

ترغيب باخلاص اعمال و ياد قيامت و اهوال

خدات داد بصيرت به قدر دنيى دون * چرا نهى دل بينا بيار غدّارى

دلى كه كور بود خواب غفلتش گيرد * ز حق طلب دل بينا و چشم بيدارى

ز خواب غفلت اگر دل دمى شود بيدار * به ديدهء ملكوتى ببيند انوارى

توان به اشك ندامت ز خود گناهى شست * توان به ياد قيامت « 1 » زدود زنگارى

عمل چو زشت بود اعتراف كن به بدى * چو نيست خوبى كردار « 2 » ، حسن گفتارى

چنان بزى كه در آن تنگناى پُروحشت * بود ترا ز عمل بهر انس جان بارى

اگر به سيرت مردان حق نيارى زيست * قدم ز سيرت اين زن و شان بكش بارى

خداپرست نباشد كه خودپرست بود * سزاى حق نبود جُز ز خويش بيزارى

كسى به كار نيايد ترا ، چو درمانى * بجز خداى ترا نيست در جهان يارى

به هوش باش كه از تو بسوى آسايش * منازلى است مخوف و رهيست خونخوارى

چه خارها كه به‌پاى سلوك تو بخلد * كه تا بريده شود ره رسى به گلزارى

چه پستى و چه بلندى به راه پيش آيد * كه تا قرار بيابى بجاى هموارى

رهى است تيره و صعب و مخوف و بىزنهار * به گام گامش سنگى ، بهر قدم خارى

( 1 ) - متن : قياد . ( 2 ) - متن : خوبى گفتار .