كليات فيض كاشانى ( كليات ملا محمد محسن فيض كاشانى ) ( ديوان فيض كاشانى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٧٩

ايضا در نصيحت

تا نشود جزم به امرى ترا * نقل بعنوان درايت مكن

ز آنچه بپرسند همان را بگوى * هرزه درازش به سرايت مكن

تا سخنى نيك نفهمى مگوى * نام نفهميده درايت مكن

ز آنچه بپرسند و ندانى مگو * عار درين باب رعايت مكن

علم فراگير ز اهل يقين * پيروى اهل غوايت مكن

هر چه كنى ديده و دانسته كن * از ره تقليد و عمايت مكن

دعوى دانش مكن ار عاقلى * گر وليى كشف ولايت مكن

شهرت تست آفت جان تا توان * دانش خود شهره چو رايت مكن

شرط هدايت چو پذيرائى است * گر نپذيرند هدايت مكن

هر سخنى را كه بيانى كنى * بيشتر از فهم و كفايت مكن

رهبرى صاحب تقليد را * جُز به احاديث و به آيت مكن

ور بود او كودن و كوته‌نظر * حرف صريح آر و كفايت مكن

آنكه بود زيرك ، در حضرتش * كار بيان را به نهايت مكن

داورى آرند ، به حق حكم كن * جاه ستمكار ، رعايت مكن

كو به تظلّم برت آيد برس * در دل مظلوم نكايت مكن

از ره نرمى به نصيحت درآى * خو به درشتى و وشايت مكن

در حق كس مشنو عيب و مبين * بازنگر عيب و سعايت مكن

آنكه بدانديش بود زو برم * جانب هر سفله رعايت مكن

صولت دشمن به مدارا شكن * خصمى و استيزه بدايت مكن

رنجه مكن هيچ دلى را ز خود * بر خود و بر غير جنايت مكن

رخصت تاويل مده نفس را * غيبت اخوان به كنايت مكن

ظنّ نكو بر به نكوسيرتان * همرهى اهل سعايت مكن

بيهده را راه بخاطر مده * در دل انديشه نكايت مكن

خواهش خود را ز گنه دور دار * مقصد ابليس كفايت مكن

وقت جهالت بدى ار كرده‌اى * توبه كن و باز بدايت مكن

بار امانت كه گرفتى بدوش * مىكش و اظهار غوايت مكن

هر چه ز حق آيد ، بپذير آن * ور بپذيريش شكايت مكن

حكم خدا را سر تسليم نه * خواسته نفس حمايت مكن

چون برسد نعمت حق شكر كن * دير رسد هيچ شكايت مكن