كليات فيض كاشانى ( كليات ملا محمد محسن فيض كاشانى ) ( ديوان فيض كاشانى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٦٩

ستايش مرگ و نكوهش زندگى بىساز و برگ

گريبان خود از هوا بازگير * از آن پيشتر كان شود عادت آن

چو عادت شود باز نتوان گرفت * كه عادت هوا را كند پهلوان

چو زور آورد شهوت عادتى * خلاصى از آن خود به خود كى توان

مگر دست گيرد ، ترا لطف حق * كه يا بى ز چنگال قهرش امان

بجز زاد عقبى ، ز دنيا مجوى * كه دستت نگيرد ازو غير آن

اگر طالب عيش دنيا شوى * ز تو فوت گردد هم اين و هم آن

ره صدق پوى و امانت بورز * كه تا بازيابى به دار الامان

همين است پند امامان دين * ز من سوى ارباب معنى رسان

بلب فيض قفل خموشى بزن * كسى نيست شايستهء اين بيان

بسى معرفت خرج كردى به مفت * نمىبينم از همگنان اهل آن

بس اندرز كردى به نظم و به نثر * نكرد آن اثر در دل سامعان

خموشى به است از چنين گفتنى * نگهدار در كام ازين پس زبان

خدا پاس دارد ، زبان ترا * زنا گفتنى « انّه المستعان »

ستايش مرگ و نكوهش زندگى بىساز و برگ

ستايش مرگ و نكوهش زندگى بىساز و برگ

اى كه هستت بيم مرگ و آرزوى زيستن * غافلى از لذّت رستن ز زندان بدن

گر بدانى راحت مردن كنى جان را نثار * تا رهائى يا بى از گور بدن وز رنج تن

از سراى تن برون كش رخت جان پيش از اجل * زير ديوار شكسته چند بتوان زيستن

نيست خاطر جمع جان را يك‌نفس از زندگى * بيم آن هستش بهر ساعت كه پردازد بدن

نيست ايمن يك نفس كس از بلاى تازه‌اى * كآيدش بر سر به‌يك‌بار از قضاهاى كهن

هر كه را هوشى بود ، در انتظار آفتى است * كز قضا ناگه رسد بر جان زارش يا بدن

راحتى نى ساعتى يا در غمى ، يا بيم غم * مُطمئن نى لحظه‌اى ، يا رنج جان ، يا رنج تن