كليات فيض كاشانى ( كليات ملا محمد محسن فيض كاشانى ) ( ديوان فيض كاشانى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٦٦

تجديد مطلع

ز خورشيد رخشان ، درخشنده‌تر * ز هفت آسمان بيش پهناى آن

همه عالم و قدرت ، همه اختيار * بود هر چه خواهى ، ميسّر در آن

به خواهش شود آنچه خواهى پديد * نخواهى ، شود سوى اصلش روان

همه نور حقّ و همه حقّ نور * ز باطل نيابى در آنجا نشان

مبرّا ز ظلمت ، منزّه ز شك * نه روى گران و نه راى فلان

نبينى در آنجا غمان و غمين * نيابى درو جُز امين و امان

نه شيطان ، نه سلطان ، نه خان نه وزير * نه تزوير قاضى ، نه جور كلان

ز فجّار صالح‌نما در فراغ * ز ديوان مردم و شان در امان

ز تو دور گشته ز سر واشده * دغل دوستان و دغل دشمنان

خدا روزى اهل ايمان كند * چنين راحتى در جنان جنان

يكى مطلع ديگر آمد ز غيب * براى عزيزان به كف ارمغان

دلم زين جهان سوى حق شد روان * كه پيدا كند رازهاى نهان

منازل چو طى شد سروشى رسيد * كه : در خود طلب سرّ هر دو جهان

برون نيست از تو ، توئى هر چه هست * توئى اين جهان و توئى آن جهان

توئى آسمان و زمين و ملك * تو انسان و حيوان ، نباتى و كان

توئى كوه و دشت و توئى بحر و بر * توئى باغ و ايوان و آب روان

پرنده ، چرنده ، خزنده ، توئى * درنده گزنده توئى بىگمان

تو شيطان خويشى و فرمانبرش * مطيعى ، مطاعى ، هم اينى ، هم آن

توئى آنچه مىبينى آن را به خواب * تو هم آنى و هم تو بيناى آن

خيال آنچه را مىكنى ، هم توئى * در آن دم نه‌اى تو به غير از همان

بهرچ آورى روى دل ، آن شوى * خيالت در آن دم شود عين آن

حقايق همه در تو پنهان بود * شود يك‌به‌يك از تو ، در تو عيان

توئى دنيى خويشتن آشكار * توئى آخرت پرده بر روى آن

كتابى و ميزان ، صراط و جحيم * بهشت ابد ، لذّت جاودان

توئى مظهر هستى هر دو كون * شود از تو پيدا و در تو نهان

خيالت نمودارى ، از آخرت * در اينجا نهان و در آنجا عيان

ز دنيا چو رفتى عيان بينيش * كه روپوش آن عالم است اين جهان