كليات فيض كاشانى ( كليات ملا محمد محسن فيض كاشانى ) ( ديوان فيض كاشانى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٦٥

اظهار ملال از جهان و اشارت باسرار نهان

دلم تنگ دارد زمين فراخ * روان جنگ دارد ابا آسمان

خوشا مسكن اصلى جان و دل * كه يك چند آسوده بودم در آن

به تنگ آمدم ، زين جهان خراب * گران گشت بر من كران تا كران

چه مىخواهد از من مكان و مكين * چه مىجويد از من زمين و زمان

ز من تا بكى باشم اندر زمين * ز من چند گيرد طراوت زمان

زمان منفصل از زمان حبيب * عدو با عدو جمع در يك زمان

دو يار موافق اسير فراق * قرين از قرين زير بار قران

زمين از زمين دگر محتجب * زمان از زمان دگر هم نهان

نشاطى نمىبينم اندر زمين * گشادى نمىيابم از آسمان

زمين و زمان بند پاى منند * يكى بند تن ، ديگرى بند جان

زمان بر سرم تا كه آرد اجل * زمين قالبم را خورد بىامان

گرفتار خوف و رجا ، تا به كى * درين بىدر و روزن آسمان

همه چشم سوى من افكنده‌اند * به جاسوس ماننده‌اند اختران

بهر جا روم دشمنى ، در كمين * كشيده است بهر هلاكم كمان

بهر جا نشينم ، نشيند برم * قرينى گران ، الحذر زين قران

گرفته است بيداد روى زمين * فكنده است ظلم آتشى در جهان

گشاده است حاكم دو دست ستم * ببسته است قاضى دو پاى امان

بيائيد تا خيمه ، بيرون زنيم * به دو نان گذاريم اين خاكدان

ز اقليم صورت به معنا رويم * كنيم از بدن رو به اقليم جان

معانى كه پنهان بود ، در صور * برون آوريمش كشان تا عيان

بنور رياضت هويدا كنيم * درين آب و گل هر چه باشد نهان

بدين كار ، ما را فرستاده‌اند * همين است مقصود حق از جهان

ببينيم جان همه چيز را * از آن پيش كز تن شود جان روان

از اينجا ، اگر كور باطن رويم * بمانيم كوران سرا ، جاودان

« و من كان اعمى فى هذه * ففى ذلك اعمى كما كان كان »

بتابيم چون روى جان زين صور * نمايان شود صورت آن جهان

مصيقل شود جان چو از زنگ تن * نمايد درو هر چه باشد ، عيان

جهانى ببينيم ، پهن و فراخ * كه در آسمانش سياحت توان

جهانى منوّر به نور خداى * فروزان ، شب و روز ، بىاختران