كليات فيض كاشانى ( كليات ملا محمد محسن فيض كاشانى ) ( ديوان فيض كاشانى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٦٣

عذر تاخير جواب نامهء صاحبقرانى شاه عبّاس ثانى

جواب نامه اگر دير شد نه جاى عتابست * كه من ز خويش شدم ديرى از مطالعهء آن

چو جمع كردم خود را براى ديدن خطش * نمود چون به رخ حور زلفهاى پريشان

دل از سواد خطش سرمه‌اى كشيد بصر را * بصر ز لطف معانيش برد فيض فراوان

ترا چو بينم يا نامهء لطيف تو خوانم * روم ز دست و شوم ز احتشام واله و حيران

دعاى تو نتوانم بلند گفت به مجلس * كه دهشت تو ببندد زبان مرد ثناخوان

چو سوسنم به هزاران زبان خموش نشسته * ولى به زير لب از جان كنم دعاى فراوان

اگر روم ز ثنايت رقم زنم دو سه حرفى * قلم به خويش بلرزد ، شود مداد هراسان

دلى چو نيست مرا چون دلاورى بتوانم * مرا تو دل ده و آنگه ببين دليرى ايشان

من از كجا و كتابى خطاب چون تو بزرگى * همين بس است كه بشماريم ز خيل محبّان

مرا قياس بياران مكن ، مدار توقّع * ز من هر آنچه توقّع كنى ز ساير ياران

به عاقلان زمانم مكن قياس كه ديريست * گرفته از من شيدا جنون غيب گريبان

كتاب درد دلم قلب كوه را بشكافد * بخوانى ار ورقى ز آن ببخشيم به بيابان

مرا عنايت شاهانهء تو بسته به زنجير * من از كجا و كجا مردم گران سپاهان « 1 »

( 1 ) - ظاهرا اين نامهء منظوم فيض در پاسخ دعوت شاه عباس دوّم است كه او را مجددا براى اقامت