كليات فيض كاشانى ( كليات ملا محمد محسن فيض كاشانى ) ( ديوان فيض كاشانى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٤٥

نكوهش ابناى دنيا و ترغيب بعشق و انزوا

نه توان پخت شوربائى را * كه نسوزد اگر نماند خام

نه‌توان لقمه‌اى گوارا خورد * نه توان شربتى كشيد « 1 » بكام

نه توان راه برد سوى حلال * نه توان دست برد سوى حرام

شرط اكرام ضيف اين نبود * همه ضيفند واجب الاكرام سفره را مستمر ببايد داشت * تا رسد آخرين قوم بكام دانه ريزه ز سفره بايد چيد * اين چنين آمد از رسول پيام با ادانى طعام بايد خورد * اين چنين بوده است عرفان نقل كرام هيچ نشنيده‌اند اين آداب * يا مگر ننگشان گرفته لجام نگذارد ره كرام روند * كردشان حبس پايگاه لئام و العياذ ار بود بدين راضى * آن‌كسى را كه هست صدر مقام در سرش باد كبر تا نبود * كى كند مؤمنى بدين اقدام خود نشسته بصدر مجلس و راست * در برابر بداشته خدام گر مسخّر نه‌اى مكبّر را * شرم داد از چنين قعود و قيام آب در دست ايستاده يكى * تا كيت آب خواه گردد كام چند كس در عنا و در تشويش * تا شود پخته لقمهء يك خام دانه‌اى تا شدست پرورده * صد هزاران ملك نموده قيام ماه و خورشيد و ابروباد و فلك * تا نگشتند كى گرفت نظام خيل املاك در تو تا نبود * لقمه‌اى كى گواردت در كام قوّتش صرف طاعت ار نشود * لقمه‌ات لعن مىكند در كام لقمه چه ، ساكنان ارض و سماء * مىدهندت بدين سبب دشنام لقمه خوارى و لقمه را خوارى * اين بود شكر منعم و انعام ؟ ادب شرع و حق نعمت كو * خود گذشتيم از حلال و حرام با چنين حال و با چنين اوضاع * هوس عشق و ذوق و حال و مقام ؟ دعوى عشق و سينه پراغيار * شاهد غيب و خانه پراصنام حبّذا سالكان راه هوس * حبّذا نازكان سيم‌اندام حبّذا شاربان جام هوا * حبّذا عاكفان بر اصنام ( 1 ) - ج - شربتى چشيد .