كليات فيض كاشانى ( كليات ملا محمد محسن فيض كاشانى ) ( ديوان فيض كاشانى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٤٤
نكوهش ابناى دنيا و ترغيب بعشق و انزوا
كرده دوشاب را بجاى شكر * در مربّا و چاشنى و طعام چشمشان چون فتد برو مالند * به زبان گوش دو بجاى سلام خواجه را باز زير بار كشند * به صد افسون و حيله و ابرام خواب و خورشان خلاف سنّت و شرع * چاشت پيشى كنند و خفتن شام گذرد چاردانگ شب به سمر * سحر و صبح بگذرد به منام سفره و وضع آن چسان گويم * نشود وصف آن ادا بكلام پيش يك با دو كاسه بگذارند * چار يا پنج قاب پُر ز طعام بنشيند به روى سفره يكى * كفچه در دست ناظر و قسّام پشت بر روى ديگران كرده * لا طعام لهم و لا اكرام كند او نقل در ظروف دگر * باز آنجا نهد كه هست طعام جنگ قديم مىنهد در ميان سفره و شخص * پاىها لاى يكدگر به زحام نگذارد در آكل و ماكول * زين كشاكش گوارش و آرام دست تا سوى لقمه گشت دراز * لقمه در كفچه كرده است مقام ظرف تا پَر پُر است يا خالى * نگوارد خورش ز هيچ‌كدام شده پنهان به زير يخنىها * سفره و نان و ظرف و آش تمام كس نداند كه سفره تا به كجاست * يا بود انتهاى ظرف كدام دانه‌هاى برنج از گبه‌ها * برنيايد مگر به رنج تمام بىطعامان در انتظار كه كى * دست نانشان رسد چو دانهء دام تا كه خادم به فكرشان افتد * مىرودشان ز سر هواى طعام بر در ذو الجلال بنشسته * تا كه فارغ شود ز ذو الاكرام چون بيايد طعام و دست رسيد * سير شد آنكه راست صدر مقام گفت رافع بيا و برچين زود * شد ملول از طعام و بوى طعام رافع از آخرين گرفت اول * زود با خوف و اضطراب تمام همه را برگرفت و آب آورد * قوم ماندند گرسنه بىشام خوار دارند ضيف و نعمت را * نام اين كار را كنند انعام