كليات فيض كاشانى ( كليات ملا محمد محسن فيض كاشانى ) ( ديوان فيض كاشانى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٤٢

نكوهش ابناى دنيا و ترغيب بعشق و انزوا

نه توان كرد نيز مهمانى * كه توان بود سالم از دشنام رنج را گشته ميزبانى اسم * حبس را كرده ميهمانى نام بس تكلف كه شايع است امروز * بس تصنّع كه مىكنند عوام صحبتى از فضول بارده گرم * لذّتى از الم گرفته نظام شهوت قهوه عشق تنباكو * خواهش كيفهاى دام مدام هر كسى راست خاص غليونى * با نى آچنى بدست غلام تند چون خوى خواجه تنباكو * تلخ قهوه چو قُرّ و قرّ غلام نيست معلوم چون شدش بر كيف * كيف را مشتبه حلال و حرام در نظر خوان نقل و جام گلاب * ننگ مانع كه كام يابد كام چون لذيذ است ديدن معشوق * همه اصنام حاضرند مدام همه صوفى گذشته از دنيا * از طعام و لباس كرده خطام دعوى عشق مىكنند ولى * نكند ياد حق نه صبح و نه شام چون شود مجلس ضيافت گرم * چون درآيند در خطاب و كلام هين بيا مجلسش ، تماشا كن * جاى پا نيست بلكه راه سلام كح كح « 1 » آدمى و غلغل نى * قرقر خادم و عتاب غلام ( ( هامش : ( 1 ) كح كح واژهء كاشى و بمعنى سرفهء خفيف . ) ) هى چرا ساز نيست اين غليون * آتش افسرده بسته نى را كام هى چه گفته است شيخ محى الدين * در حق دوزخ و عذاب دوام باز اين قهوه را سبك پخته است * آتش تازه‌اى بيار غلام خوب گفته است عارف رومى * در غزلهاى حرف تا يا لام هست انگور خوب در شيراز * خربزه خوب هست در بسطام هر چه حق خواست مىشود بىشك * بنده را نيست اختيار تمام همه از جانب خدا آيد * بىقضا نيست جُنبش و آرام قهوه را خوب مىپزد زيرك * چاى را خوب مىپزد بهرام بهتر از حرف عشق حرفى نيست * كه از آن حرف پخته گردد خام