كليات فيض كاشانى ( كليات ملا محمد محسن فيض كاشانى ) ( ديوان فيض كاشانى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٢٧

نكوهش دنيا و لذّات آن

نديدم صوفئى كو را صفاى باطنى باشد * نديدم عارفى كو بهره‌اى باشد ز عرفانش

نديدم زاهدى ، زهدش براى آخرت باشد * نديدم اهل علمى باشد ايقانى در ايمانش

نديدم عابدى را باشدش اخلاص در نيّت * نديدم مُحسنى كز بهر عقبى باشد احسانش

نه ذوقى ماند در طاعت نه خوفى ماند در عصيان * ز هم پاشيد ايمان يك‌به‌يك اسباب و سامانش

هوا چشم خرد بست و هوس دست طمع بگشاد * گرفته گوش دين بردند تا درگاه شيطانش

فلك رخشى درين ميدان شهنشاهى سوار از آن * سر هر بوالهوس گوئى قضاء اللّه چوگانش

بيا تا درگه حقّ و سر خود را به دو بسپار * ز تسويلات نفسانى پناه آور به رحمانش

خرد را چشم در بگشا ، هوا را دست و پا دربند * هوس از سر بدر كن تا رهى از زخم چوگانش

به طاعت بند نفس بوالهوس را تا شوى ايمن * دو روزى صبر كن بر محنت دنيا و هجرانش

به كسب معرفت كن صرف ايّام جوانى را * ندارد عمر همتائى مده از دست ارزانش

ندارد معرفت پايان كه معروف است بىپايان * بجز معروف و عرفان هر چه باشد هست پايانش

نظر بر هر چه افتادت در آن حق‌بين به چشم سر * كه تا عارف شوى حق را برى فيضى ز عرفانش

رعايت گر كنى حق را ، رعايت مىكند حقّت * نگهبان خدا بىشك خدا باشد نگهبانش