كليات فيض كاشانى ( كليات ملا محمد محسن فيض كاشانى ) ( ديوان فيض كاشانى ) — الجزء ١، الصفحة ٣١٢

تجديد مطلع

ترا بس است ز شيطان جن عدوى قوى * ز ديو انس مكن يار او عدوى دگر

درون تُست يكى ديو و دام ، افكنده * كه تا شكار كند ، مر ترا كشد به سقر

هواى نفس تو ، آن ديو را مددكارست * درين شكار ، مر او راست همدم و ياور

ز راه دوستيت ، دشمنى كنند نهان * مدد مگير دگر بهرشان ز جنس بشر

كه اينت گويد من رهنماى اسلامم * بيا و همره من شو ، شوم ترا رهبر

كه آنت گويد نى نى منم صلاح الدين * بيا متاع صلاح و سداد از من خر

كنند آيهء قرآن به اشتها تاويل * كه تا وسيع شود دستگاه آل عمر

گهى به فعل و گهى قول مىدهند فريب * تو ساده‌لوح به تقليد مىروى ره شر

خداى گفت كه « للناس زيّنت شهوات » « 1 » * بخوان تمام كلام و به معنيش پى بر

ببين مزيّن آن در تو كيست واقف شو * كه دشمن تو بود آن به صورت غمخور

يكى شدند بهم ديو و جنّ و انس و هوا * گرفته‌اند ز انواع كيدها لشگر

توئى يكى تن تنها ميان جمع كثير * چسان برآئى اگر نه خدا بود ياور

درون خاطرت آيند هر صباح و مسا * كه تا برند دلت را ز راه خير به شر

درين دو وقت از آن استعاذه فرمودند * كه تا خداى نگه دارد از فنون خطر

كه اينت راه زند گاه آن ، تو حاذر باش * كه تا به چاه ضلالت نيفتى از رهبر

گهى ز راه زنت ره زنند و گه فرزند * گهى ز راه قناطير از زر و زيور

گهى ز مركب فاره گه از ثياب نكو * گهى ز حرث و ز انعام و خانهء برتر

يكيت گويد كاينك ترا ضرور بود * حلال كرده خدايش توئى به اين مضطرّ

يكيت گويد كاين را خورى چه خواهد شد * يكيت گويد كان را خورى بود بهتر

يكى دگر به يكى ديگرت كند ترغيب * چو ثالثيت بثالث چو رابعى به دگر

چنان كنند ترا رو بسوى دنيى دون * كه آخرت به پس و پشت افتدت يكسر

چو كرم پيله تنى گرد خود حصار قوى * ز غصّه ميرى و نبود ترا نه راه و نه در

ز دين ترا بدر آرند و دنييت ندهند * مخور فريب ازين خرخران و عشوه مخر

ز راه دين گهى آيند تا فريب دهند * ز راه علم گهى كاه از ره ديگر

نه علم باشد و نه دين كه رخصت تو دهد * رخص‌گذار به آن كو بود دم آن سر

( 1 ) اشاره به آيه 14 آل عمران : زُيِّنَ لِلنَّاسِ . . . به شرح فهرست .