كليات فيض كاشانى ( كليات ملا محمد محسن فيض كاشانى ) ( ديوان فيض كاشانى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٩٨

در قائم بودن جهان بوجود امام زمان « 1 »

نبود مقصد اقصى ز آفرينش كلّ * مگر وجود يكى بندهء خجسته گهر

كه بندگى كند او از ره شناسائى * نه بر اميد بهشت ، و نه بيم نار سقر

بود ز معصيت و جهل و شرك و شك معصوم * خداى را به حقيقت مطيع و فرمان‌بر

وجود او سبب بود « 1 » آسمان و زمين * بقاى او سبب انتظام زير و زبر

ازو تهى نبود يك نفس زمين و زمان * ز حكم او نكشد سر دمى نه خشك و نه تر

بسوى حق « 2 » به خود از خود سفر كند در خود * شود ز سرّ خدا پُر تهى ز وصف بشر

چو كار خلق بسازد به خود بپردازد * رسد بعالم اعلى « 3 » رسد يكى ديگر

ز جنس او بدل او رسد ز عالم غيب * بجاى او بنشيند شود جهان‌پرور

ز حق سخن شنود گويد آن سخن با خلق * زبان بود بسوى زير و گوش سوى زبر

ميان خالق و مخلوق ، ترجمان باشد * گهى نبىّ بود و گه وصىّ پيغمبر

امام و هادى و رهبر بود خلايق را * بود اطاعت او فرض بر همه يكسر

( 1 ) - دوّانى : بود سبب . ( 2 ) - امير - م ، دوّانى : بسوى خود . ( 3 ) - امير - م دوّانى : رود بعالم بالا .