كليات فيض كاشانى ( كليات ملا محمد محسن فيض كاشانى ) ( ديوان فيض كاشانى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٩٢

تجديد مطلع

عشق اگر سربه‌سر درد و غمست و خطر * ليك درين غمكده بهتر ازين نيست كار

همرهى فيض كن دل بكن از ما سوى * رو كن از هر دو كون جانب پروردگار

دل به كران كش ز خلق گو به ميان باش تن * باش بتن در ميان باش بدل بر كنار

مطلع ديگر رسيد در صفت عشق حق * منقبت آنكه را عشق بود كار و بار

روى دل و جان بدار جانب پروردگار * در دو جهان جُز خدا هيچ نيايد به كار

عشق خدا جاى ده در دل و در جان خويش * تخم « يحبّونه » در دل و در جان به كار

پاى بزن بر جهان روى بگردان ز خلق * سر بسر عشق نه روى بمعشوق آر

عشق ولاى ولى است عشق بناى نبى است * عشق وصاى وصى است عشق جهان را مدار

هر چه بگويم ز عشق ، عشق از آن برتر است * چون برسى خود بعشق با تو بگويد جهار

گرچه شود بىقرار چون برسد دل بعشق * تا نرسد دل بعشق دل بنگيرد قرار

گرچه بود اصل كار تقوى و تحصيل علم * تن بود اين كارها عشق بود جان كار

عشق ندانى كه چيست با تو بگويم بايست * بحر غمى بيكران خرّميى بىكنار