كليات فيض كاشانى ( كليات ملا محمد محسن فيض كاشانى ) ( ديوان فيض كاشانى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٨٧

نكوهش دنيا و بيچارگى اهل آن و منقبت عشق و عاشقان

كس بنيابى و نيست گر همه شاه و غنيست * كونه در اندوه و غم مىگذراند مدار

آنكه تو گوئى خوشست ، بر لبش انگشت زن * بين كه چسان مىچكد خون دلش بر كنار

شاه در آن غم كه چون ريزد از خصم خون * قلعه كند سرنگون شهر كند تار و مار

هست امير و وزير منتظر دار و گير * ز آنكه خود او بر فقير كرده بسى گيرودار

اهل مناصب همه صاحب اين دمدمه * هست مر اين قوم را بيم دو روز شمار

صاحب باغ و زمين روز و شب اندوهگين * تا كه چه خواهد شدن از پس مرگش عقار

خواجهء سوداگر است در غم تاراج و دزد * با غم آن كو چسان دل بكند زين ديار

مفلس صاحب عيال بىهنر و بىمنال * جاى ترحّم بود خواجه برو رحم آر

آنكه به تن مىكند كسب و از آن مىخورد * جان كند و تن دهد تا گذراند مدار

عابد مخلص بسى سر بنهد بر زمين * تا به ثوابى رسد چند برد انتظار

ور نبود مخلص او جان بعبث مىكند * حاصلش اينجا تعب آخرتش دود و نار

زاهد و پرهيز و صبر با خطر عاقبت * تا چه شود حال او آخر و پايان كار

فاسق و بيچاره هم در غم آن كآخرش * توبه روزى شود يا كه بسوزد به نار