كليات فيض كاشانى ( كليات ملا محمد محسن فيض كاشانى ) ( ديوان فيض كاشانى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٨٦

نكوهش دنيا و بيچارگى اهل آن و منقبت عشق و عاشقان

بقا مىخواستم يك‌چند اينجا * بود علمم رساند تا پديدار

شود چشم روانم خوب روشن * ببينم آخرت را اولياوار

گواراتر شود مرگم به صورت * شود شوقم زيادت سوى آن دار

ولى كار روانم رفت از دست * ولى دست روانم ماند از كار

روان را وقت نقل آمد ز دنيا * شود تا در فضاى قدس طيّار

روان بيرون رود از خانهء تن * نماند بعد ازين در دار ، ديّار

برد با خويش چيزى را كه اندوخت * بماند آنچه را كش نيست در كار

خدا آسان كند اين نقل و تحويل * بحقّ حرمت ابرار و اغيار

به عليّين دهد جا « فيض » را حق * بحقّ چارده معصوم اطهار

كشد خط بر سر عصيان و جُرمش * بپيوندد روانش را به انوار

اى دل ازين خاكدان چشم تمتّع مدار * دار غرورست اين نيست سراى قرار

نيست درو راحتى ، گرچه بود ساعتى * كش نبود در عقب محنت و غم بيشمار

هر كه ازو زاد مُرد ، هر چه بپرورد خورد * هيچ نشد سير اين مادر فرزند خوار

چند كشد آدمى باز به خون پرورد * چند خورد آدمى باز بگويد بيار

هم چو جهنّم زند نعرهء هل من مزيد * گر بخورد هر دمى ز آدميان صد هزار

نيست درو ساعتى ، خرّم و فارغ تنى * نيست درو يك نفس حال دلى برقرار

بس جگر اهل دل خون شود از دست دهر * بس دل صاحبدلان خون خورد از روزگار