كليات فيض كاشانى ( كليات ملا محمد محسن فيض كاشانى ) ( ديوان فيض كاشانى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٨٠

در نكوهش طبيب بىوقوف

لذّت عيش و عشرت دنيا * مردن و ماندنش نمىارزد

بىجمالش بهشت هم به جوى * جاودان ماندنش نمىارزد

درس علمى كه همدمت نشود * زحمت خواندنش نمىارزد

از اثاث ، آنچه كم به كار آيد * گرد افشاندنش نمىارزد

زن اگر چند با جمال بود * در كلو ماندنش نمىارزد

مال دنيا و شهرت دادن * به گدا راندنش نمىارزد

آنچه را بازگيرى از سائل * غم رنجاندنش نمىارزد

پا ز سير پياده ، مانده شود * چاروا راندنش نمىارزد

فيض اگر طور بندگيش اين است * بجهان ماندنش نمىارزد

روزى تنم به عارضهء سهل خسته شد * از نسخهء طبيب در عيش بسته شد

رنج از دواش گشت فزون وز زبان من * حرفى درست جست دلم چون شكسته شد

بگذار اى طبيب كه بيماريم به است * زحمت مكش كه جان و دلم نيز خسته شد

بگشود هر دواى تو بر من درى ز رنج * راه شفا به تجربه‌هاى تو بسته شد

برخاست همّتت چو بتدبير عافيت * بس رنج جانگداز كه در هم نشسته شد

از سر گذشت درد ، دوا چون نهاد پا * دست رجا ز دامن صحّت گسسته شد

پاى از سرم بكش كه حياتم ز دست رفت * نبضم سقوط يافت ، نفس جَسته جَسته شد

انواع رنج خاست بهر چاره ، در تنم * خار الم بباغ دلم ، دسته‌دسته شد

آن عارضه غريب كه نشنيده گوش دهر * گوئى كه در ازل به مداوات بسته شد

بگذر ز من معالجهء خود كن اى طبيب * كز غمزهء غرور ، وقوف تو خسته شد

كوتاه دار از سر من پنجهء علاج * كاجزاى جان و تن همه از هم گسسته شد

بستم در علاج و دوا از مزاج خويش * جام شراب عافيت تن شكسته شد

تن داد دل ، بهر مرضى ، هر چه باد باد * با يأس عهد بست وز تدبير رسته شد

چون از خداى ، رو بطبيب مجاز كرد * درهاى عافيت برخ فيض بسته شد