كليات فيض كاشانى ( كليات ملا محمد محسن فيض كاشانى ) ( ديوان فيض كاشانى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٧٤

ترغيب علماء بعشق و حكما بشرع « 1 »

گفتمش اى عشوه‌گر چند فريبى مرا ؟ * آنكه دهد دل بعشق كى دگر او جان برد ؟

حرف دل و جان مگو ، قيمتش ارزان مگو * چيست دل و جان كه كس جانب جانان برد

گفت كه هى هى مشو از در او نااميد * هر كه دهد تن بعشق جان فراوان برد

جان كهن گر دهد ، جان نو آرد بدست * صد كهن ارزد نوش جان دهد ايمان برد

كى كهنش خرج شد ، در نو او درج شد * بر سر هم جان نهد بر سر هم جان برد

دم‌به‌دم او جان نهد ، بر سر جان دگر * تا همگى جان شود طلعت جانان برد

چارهء دل نيست جُز آنكه بسازد به درد * تا كه ز بزم غمش عيش فراوان برد

گاه ز گلزار حُسن ، پُر كند از گل بغل * گاه ز لخت جگر لاله به دامان برد

گه مى از آن لب كشد ، جام لبالب كشد * يا شود از غمزه مست باده ز چشمان برد

گه شود از حسرت آب ، خسته جگر دل كباب * ز آتش هجران او ، سينهء بريان برد

گاه ببازد سرى ، در قدمش از نياز * گه ز سر كوى ناز ، عشق به سامان برد

گاه پريشانى در دل و جان از فراق * خاطر جمعى كه از زلف پريشان برد

يار گهى جلوه‌گر ، گاه پس پرده در * گاه دهد دل به لطف گاه به دستان برد