كليات فيض كاشانى ( كليات ملا محمد محسن فيض كاشانى ) ( ديوان فيض كاشانى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٧١

در نكوهش دنياپرستان

نشود قوت و قوّت تن و جان * كه بود توشه‌اى به روز تناد

مدد عزّت ضرورى نيست * كه كنند اعتبار ، اهل رشاد

قدرى از مال و جاه در كار است * آخرت را بدين دو شد بُنياد

ليك اينجا محل تلبيس است * گه ضرورت كم است و گاه زياد

ديو را ، دام حيله است اين امر * زينهار از دمش مشو پُرباد

هر كه آگاه ، جست از دامش * هر كه غافل ، به دام او افتاد

مشتبه نيست جُز بر نادان * نزد دانا چه مقدحه است و زناد

گرچه از مال ، آخرت خورد آب * گرچه از جاه مىشود آباد

دنيى و آخرت ز هم دورند * هر يكى را جداست راهى و زاد

راه هر يك نشانه‌اى دارد * بايد از رهبران گرفت ارشاد

زاد هر يك ، علامتى دارد * هست دانا ، مميّز اين زاد

گر تو خواهى كه بر تو گردد كشف * كه ترا هست ، هست يا نه زاد معاد

درنگر چون در آمدى از خواب * كه چه امرى نخستت آيد ياد

اگر آن امر آخرت باشد * مر ترا هست روزيى زان زاد

و گر آن امر دنيئى دونست * نيستت ، يا كم است زاد معاد

حاصل آن را كه اكثر عمرش * مىشود صرف مال و جاه زياد

اوست دنياپرست و بيگانه * از خدا دور و جيفه‌جوى چو خاد

هر كسى كسب و پيشه‌اى دارد * كه در آنش بود صلاح و فساد

گر بود پيشهء تو طاعت و علم * كه در آن مىكنى خدا را ياد

كار دنيات بهر اصلاحست * نه براى تفاخر و افساد

توئى از بندگان حق احسنت * آخرت مر ترا ، مبارك باد

ور بود پيشهء تو كار دگر * نيستت غير سجدهء معتاد

توئى از بندگان دنيى دون * روح ابليس ، هر نفس ز تو شاد

دوزخ آماده است ، فرمائيد * « انّ ربّك عليك بالمرصاد « 1 » »

هم چو خورشيد روشن است اين امر * بر كسى كو طلب كند ارشاد

( 1 ) - - سورهء الفجر آيه 14 به شرح فهرست .