كليات فيض كاشانى ( كليات ملا محمد محسن فيض كاشانى ) ( ديوان فيض كاشانى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٧٠

در نكوهش دنياپرستان

ظاهرش موسويست بيضايد * باطن او وليد ذو الاوتاد

سر او از غم اجل خالى * دل او از حيات دنيا شاد

گاه سازند بهر مهمانى * مجمع جامع فنون فساد

تا نمايند عرض ثروت خويش * تا شود صيت جودشان پُرباد

حرف رنگين و غيبت شيرين * كه دهد ساعتى غمى بر ياد

مؤمنان را به پوستين افتند * تا شود طبع بىحيائى شاد

مهبط حرفهاى بيهوده * سخنستان هر چه باداباد

خود مفيدند و خود سخن‌پرداز * عالمى گر بدستشان افتاد

نه سؤال و نه استماع سخن * نه غم جهل خود ، نه استرشاد

افترا بر معاشران بندند * تا گشايد گره ز كار عناد

كرده‌ها را نهند محمل زشت * گفته‌ها را به بد كنند اسناد

صحبت بانفاق مىدارند * طبعشان گشته خوش به آن معتاد

آن يكى جهل را بود انبان * در فن حُمق آن دگر استاد

اين بود مسند حديث انس * و آن دگر بو هريره را اسناد

دل ابليس را كند اين خوش * و آن كند روح بولهب را شاد

ريش در ريش يكدگر بافند * با دل پرغش و سر پُرباد

تا توانند در نكوهش حق * كوشش خويش را كنند مزاد

مىشود ثبت از يمين و يسار * فعلشان موبه‌مو ، نه كم نه زياد

اف برين كركسان دنياخوار * تف برين ناكسان بدبنياد

گند اوضاعشان گرفته جهان * دود بيدادشان گرفته بلاد

وصف اين قوم من نيارم كرد * يك نمودم ز صد هزاران ياد

گر تو گوئى كه اهل دنيا كيست * وزچه كس بر فلك بود فرياد

اهل دنياست آنكه عمر عزيز * مىكند صرف مال و جاه زياد

گرچه در ظاهر او ، فقيه بود * يا كه باشد به صورت از زهّاد

ز آنكه در هر لباس مىباشند * همه صنف از صحابه مىكن ياد

مال و جاه زياد ، دانى چيست * آنچه ز آن بهره نيست روز معاد

نبود امر دين ، بر آن موقوف * نيست طاعات را بر آن بنياد