كليات فيض كاشانى ( كليات ملا محمد محسن فيض كاشانى ) ( ديوان فيض كاشانى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٦٤

وصف بلاد مازندران در ورود ثانى

طاعت و اوراد شد عاطل و باطل همه * كار به امّيد روز ، وعده به فردا گذشت

مدّت شش مَه در آن روز نديديم هيچ * عمر بمازندران ، يك شب يلدا گذشت

تا كه در آن بوده‌ايم چشم بنگشوده‌ايم * چشم هوا تيره شد ، ديدهء بينا گذشت

خواندن و بنوشتنى ، كآن فرح روح ماست * هيچ از آن دم مزن كان به تمنّا گذشت

گر ز هوا دم زنى ، صيف و شتا را مپرس * فصل خزان و بهار جمله به سرما گذشت

مطلقِ آبش مضاف ، نيست در آن آب صاف * شرب و طهارت در آن با گِل و با ، لا ، گذشت

روى زمينش گِل آب ، جوف هوا پُرسحاب * گِل ز قدم تا بسر ، ابر هم از پا گذشت

آب ، دَوَد در گِل آب ، لايه جهد بر ثياب * ثوب تجمّل بباخت هر كه بهر جا گذشت

كوچه و بازار پُر ، ز آدم و اسب و شُتُر * تا تو نهى گام صد ، صدمهء صدما گذشت

كثرت خلق و هجوم جاى چنان تنگ كرد * تا بدل انتفاع از ثمن جا گذشت

خانه چو جا تنگ كرد ، مسجد و حمام كو ؟ * مجلس صحبت چه شد ؟ جا همه بىجا گذشت

با همه تردامنى بود هوا خشك خشك * خواب نيامد به چشم عمر به سودا گذشت