كليات فيض كاشانى ( كليات ملا محمد محسن فيض كاشانى ) ( ديوان فيض كاشانى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٦٢

وصف بلاد مازندران در ورود اوّل

زانكه طبع هر بلادى را ، مزاجى مىسزد * نيست اينجا نيك جُز آن را كزين بوم و برست

نيست جاى مسكن بيگانه ، بايد ديد و رفت * زينتى دارد و ليكن هم چو دنيا معتبرست

بارش بسيار و آب ناگوار و روز تار * دل سياه و تيره اينجا هم چو زلف دلبرست

اندورن خانه‌ها تاريك و بيرون سرد و تر * آفتابش زير ابر و ابر نزديك سرست

فرشها تر ، رختها تر ، دفتر و اوراق ، تر * آدمى را هر چه باشد جُز دماغ اينجا ترست

گندمى كز بهر آن آدم بهشت از دست داد * در مزاج اينجا ز انواع غذاها پسترست

بىسقم پرهيز بايد از غذاهاى لذيذ * شكر للّه كاندر اينجا آن غذاها كمترست

آنچه گفتيم در زمستانست از گرما مپرس * مىكُشد بىشك كسى را كز بلاد ديگرست

قرب دريا و هواى سست و گرماهاى سخت * هر كرا معتاد نبود لاجرم بيم سر است

در زمين و اهل حق ، قسمتى كرده است عدل * هر كجا لطفى بود قهرى در آنجا مضمر است

گر تو بيرون مىروى ورنه ترا بيرون كند * حاكم گرما اينجا ، زانكه او را لشگرست

لشگر گرما ز ابرو پشّه و كيك و مگس * مىكند بيرون كسى را كو نه زين بوم و برست

گر بدين لشگر نيارد ساخت كارى حاكمش * دورى اهلش ز اهليّت بجاى لشگرست