كليات فيض كاشانى ( كليات ملا محمد محسن فيض كاشانى ) ( ديوان فيض كاشانى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٤٦

ترغيب به مناجات قاضى الحاجات

چون شوى مضطرّ بنالى بر درش * آن دم آرى دست حاجت در دعا

زو مگر مستغنى وقتِ دگر * يا به غيرش مىشوى حاجت‌روا

و العياذ ار اين چنين دارى گمان * و العياذ ار اين بود مسلك ترا

جَلّ شَأنه مِن إله غالب * ما يشاء الغير ، الّا ما يشاء

فى ضلال نَحنُ عَن احسانه * غافليم از نعمت بىمنتها

اعف عنّا ذنبنا ، يا ذا الكرم * تُبّ علينا ربّنا و اغفر لنا

فيض چند و چند ازين اندرز و پند * گوئى و بنويسى و نارى بجا

گر مفر مىخواهى از شيطان و نفس * عشق ورز و دل يكى كن با خدا

معنى فرّوا الى اللّه اين بود * در پناه عشق ما گيريد جا

هر كه بندد خويش را بر عشق حق * رستگارى يابد از بند هوا

ليك مشكل عشق حق آيد بدست * دارد او صد ناز و استغنا بجا

حق مگر از فضل خود روزى كند * آنكه را باشد بعشق او سزا

بارالها از شراب عشق خود * ساغر صافى كرامت كن مرا

هر كه را در بندگى توفيق باشد رهنما * دست حاجت بر نيارد جُز بدرگاه خدا

در حديث آمد كه حق را در دل شب هاتفى است * كز زبان حق كند مر بندگانش را ندا

گويد آيا هست محتاجى ، فقيرى ، سائلى * يا گنهكارى ، پشيمانى كه نالد در دعا

نزد ما آيد هر آن‌كس را كه باشد حاجتى * تا بلطف بىدريغ ما شود حاجت‌روا

سوى ما آيد هر آن كو ناتوان و عاجز است * تا بيابد از در ما قدرت بىمنتها