كليات فيض كاشانى ( كليات ملا محمد محسن فيض كاشانى ) ( ديوان فيض كاشانى ) — الجزء ١، الصفحة ٢١٩

نفس اول

در ياد وى آن چنان شوم غرق * كو را نكنم ز خويشتن فرق

از لذّت قرب و از مناجات * واپردازم ز كل حاجات

بايد كه تو نيز هم بدين نحو * در بندگى خدا شوى محو

مستى تو بلى ولى نه ز آن مى * بىخود هستى بلى نه ز آن مى

در حين نماز مست گردى * بىخويش شده ز دست گردى

از بادهء حق تو نيستى مست * وسواس خبيث بردت از دست

آن ديو لعين حديث كردت * تا هم چو خودش خبيث كردت

احرام نماز را چو بندى * آيد بر تو به ريشخندى

تا از تو ترا چنان ستاند * تا هيچ ز تو به تو نماند

چون از سرت از فسون برد هوش * حق را همگى كنى فراموش

انديشهء غير هر چه خواهى * حاضر شودت همه كما هى

باطل هوشت چنان ربايد * كز حق هيچت به ياد نايد

از بادهء او چنان شوى مست * تا نشناسى تو پاى از دست

از خود وز حق خبر ندارى * تا كلّ نماز را گذارى

اينست كه گفته‌اند ما را * لا تقربوا انتم السّكارى

اين معنى انتموا سكارى است * اين نهى درين كلام ما راست

زيرا كه درين سخن بلا قيل * كردند به علم قول تعليل

اينك منصوص گشت علّت * پس تعديه كرد حكم حرمت

پس تو منهى ز ذكر اوئى * تا آنكه بدانى آنچه گوئى

پس ذكر تو ذكر نيست بىشك * منهىّ و مأمور چون بود يك

حاشا حاشا كى اين نمازست * كى لايق رب بىنيازست

بر خود لب خلق بستن است اين * برخاستن و نشستن است اين

اى تاج عن الصلاة ساهون * سر كردهء جمع هم يراءون

در سر تو خيال دور دارى * در دل تو كجا حضور دارى

اين طاعتها كه آن ندارد * نقشى بود آنكه جان ندارد

درياب نماز اشاره‌اى شد * ديگرها را اماره‌اى شد

العاقل يكفه الإشارة * ان سار يسيرو بالاماره

بس عمر عزيز تو تلف شد * طفل عمل تو ناخلف شد

اكنون به خود آى و كار كى كن * اوقاتت را شمار كى كن