كليات فيض كاشانى ( كليات ملا محمد محسن فيض كاشانى ) ( ديوان فيض كاشانى ) — الجزء ١، الصفحة ٢١٨

نفس اول

آتش ز هوا همىفزايد * وز بهر خمودش ، آب بايد

اينك آب ترا هوا برد * خاكت بر سر كه آتشت مرد

هان هان آتش درين هوا زن * در جان ز دل آتشى فرازن

بر خوان ز كتاب * پس بشنو و خر

يا بر دلت از حديث * النظرة من سهام

بر چشم قياس كن زبان * يك اصل بس است

حكمت‌ها راست خلق * گوش و دست و دل و زبان

هر يك ز براى كارى اينجا * بد صرف كنيش بارى اينجا

اين مضمون را اساس مىكن * ديگرها را قياس مىكن

العاقل يكفه الإشارة * الجاهل لا تفى العبارة

نفس اول

نفس اول

يك ره به نماز خويش بنگر * خواهى نگريست پيش بنگر

نزديكى بندگان نماز است * معراج روندگان نماز است

عليه كل طاعات * كرد جملهء عبادات

شرع و عمود دين است * شايد گفتن كه دين همين است

ليكن در وى حضور بايد * ذوق و شوق و سرور بايد

وقتى است نماز تو نمازى * كز غير خداى بىنيازى

ايّاك ، اياك اينش معنى است * بىاين گفتنش محض دعويست

چون در دل تو تنزّهى هست * حق را با تو توجّهى هست

گر در دل تو بود حضورى * در وى فكند خداى نورى

خود روح نماز آن حضور است * در جان تو ز آن حضور نور است

گر نيست ترا در آن حضورى * رورو كه تو از خداى دورى

گر لذّتى از نماز دارى * شايد كه عبادتش شمارى

آن مهتر و بهترين كونين * آن را گفته است قرّة العين

زيرا كه وصالش آن زمان بود * لقياى جمالش آن زمان بود

مىگفت كه اى بلال ارحنى * اى مژده ده وصال ارحنى

تا يار مرا ز من ستاند * ز اغيار مرا دمى رهاند

جان محو جمال دوست گردد * مغزم فارغ ز پوست گردد