كليات فيض كاشانى ( كليات ملا محمد محسن فيض كاشانى ) ( ديوان فيض كاشانى ) — الجزء ١، الصفحة ١٩٠

تجويز قرآن به غنا خواندن

اگر اجل دهدم مهلت و خدا توفيق * من و خدا و كتابى و گوشهء خلوت

بجز كتاب انيسى دلم نمىخواهد * زهى انيس و زهى خامشى ، زهى صحبت

دارم محبّت نبى و خاندان او * گر در جوارشان دهيم جا غريب نيست

ز پيش خويش نگويد حديث و ننويسد * كه در طريق ادب راه هشت و چار گرفت

عالمى پُر ز درّ و گوهر شد * مگر اين طبع فيض دريائى است

نيست شعر من چو شعر شاعران خالى ز مغز * تا توانى دل بتاب از شعر فيض و رو متاب

اشعار فيض حكمت محض است شعر نيست * كى لايق طريقهء او شعر گفتن است

بوى خدا مىوزد از نفس اهل دل * نيست سخن شعر فيض عطرى از آن بوست ، بوست

گر نداند اهل شك فيض از كه مىگويد سخن * نزد ارباب بصيرت بىگمان پيداست كيست

فيض ازين پس گر نگوئى شعر در طور مجاز * نسپرى الّا طريق اهل عرفان خوش‌نماست

اختيار خود به او بگذار و بگذر ز اختيار * بنده را جُز اختيارش اختيارى هست ؟ نيست

ناله‌ام مطرب و خون باده و چشمم ساغر * ياد او ساقى اين بزم و دلم شيشه شده است

خواندن قرآن و فهميدن به آواز حزين * با خضوع جان و تن از اهل قرآن خوش‌نماست