كليات فيض كاشانى ( كليات ملا محمد محسن فيض كاشانى ) ( ديوان فيض كاشانى ) — الجزء ١، الصفحة ١٨٢

جواب غزل اول وحيد الزّمانى مولانا محمد محسن كاشانى كه افصح الشعراء حكيم ركنا گفته « 2 »

چنان جوياى فيض « 1 » شور عشقم از در دلها * كه شب پروانهء شمع خيال مرد و زن گردم

به دل گردد خيال چشم مست او و پندارم * كه شبها تا سحرگه با غزالان ختن گردم

ره كويش نشان نقش پا را ، بر نمىتابد * به او ره مىتوانم بُرد اگر بىخويشتن گردم

گهى در كعبهء قربش سر ره بر ملك بندم * گهى در دير حرمان خاك پاى برهمن گردم

ز روى راز دل ترسم كه جرئت پرده بردارد * كز آن لبهاى ميگون مست صهباى سخن گردم

ز خود بيگانه گشتم آن چنان در الفت دردش * كه نشناسد مرا گر در ميان انجمن گردم

تو در دلها چو جان از خود نهان گردى و از شوقت * گلستان در گلستان انجمن در انجمن گردم

بهر آئينه‌اى در جلوه حسن صورت و معنى * چرا چون چشم احول در نگاه شكّ و ظن گردم

تجلّى كرده در هر ذرّه‌اى خورشيد رخسارش * چرا محو نگاه ياسمين و نسترن ، گردم

سرود عشق ، ركنا از من آهنگ دگر دارد * نه همچون صوت بلبل در نواهاى كهن گردم

( 1 ) - حكيم ركنا در اين بيت حدّ اعلاى ارادت خود را به ساحت فيض صراحتا ابراز داشته زيرا او در كاشان از شاگردان ملا محمّد مؤمن بن شاه مرتضى برادر فيض و حكيم نور الدين محمد بن ضياء العرفاى رازى بوده و فرزندان وى بنام عقيل الدين حسينى و خليل اللّه و محمد حسين بن ركن الدين مسعود همه از محضر فيض و فرزندش علم الهدى محمد و برادر فيض حاج شيخ عبد الغفور استفاده مىكرده‌اند .