نصوص الخصوص فى ترجمة الفصوص ( فارسى ) — الصفحة ١٧
شرح فصوص الحكم بابا ركن الدين بنام نصوص الخصوص فى شرح الفصوص
شيخ مؤيد الدين محمود بن صاعد جندى متوفى حدود 700 ه و كمال الدين محمد بن على انصارى شافعى متوفى 727 ه نيز از شارحان معروف فصوص پيش از بابا ركن الدين بوده‌اند .
نسخه‌يى كه من از شرح فصوص بابا ركن الدين ديده‌ام چندان قديم نيست ؛ و گويا قديم‌ترين نسخ اين كتاب همان نسخهء مورخ 746 باشد كه صاحب رياض العلماء ديده است و در مسطورات قبل گذشت .
بارى شرع فصوص بابا ركن الدين به اين عبارت آغاز مىشود :
« حمد افزون از حد و شكر بيرون از عد حضرت با عظمت اللّه را كه نقش عالم و آدم بمحض جود و كرم از مكمن غيب عدم بقلم فيض اقدم بر لوح علم قدم رسم صورت بود انداخت » .
و در سبب تأليف كتاب گويد :
« اما بعد حمد اللّه چنين گويد :
كمترى از هر كه هست اندر انام * بندهء حق ركن شيرازى بنام
معترف بر جرم و تقصيرات خويش * مغترف از بحر عرفان بر دوام
كز اوان كودكى تا اين زمان * بود و هستم « 1 » عارفان را من غلام
. . . الخ »
و در مقدمهء كتاب مىنويسد :
( 1 ) - در نسخه‌يى كه به نظر اين حقير رسيده « بوده و هستم » نوشته است كه بحسب ظاهر موجب اختلال وزن شعر است مگر آنكه بعض حروف را بر خلاف قاعده در تلفظ حذف كنند !