دانشنامه طب اهل بيت ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٤٢
خواص دانه‌ها و مغزهاى گياهى در تقابل با سرطان و بيمارىها
يكديگر مربوط مىسازد و در نتيجه موجب انسجام و به هم پيوستگى بافت‌ها مىشود .
سلول‌هاى سرطانى براى رشد ، توسعه و گسترش خود در بدن ناچارند ابتدا با درهم ريختن و انهدام اين ملات كولاژن به سلول‌هاى سالم رخنه نمايند براى اين كار نوعى پروتئاز به نام كلاژناز
( Collagenase )
را به كار مىگيرند تا بتوانند اين ملات كولاژن را درهم شكسته و از هم بپاشند و پس از آن راه ورود به داخل سلول‌هاى سالم را باز نمايند و در اينجاست كه اگر مولكول‌هاى مهاركننده‌هاى پروتئاز
( Protease inhibitors )
مناسب در صحنهء نبرد حضور داشته باشند از فعاليت مخرب كولاژنارها جلوگيرى كرده و در نتيجه ، مانع تخريب ملات كولاژن شده و از آماده شدن زمينه براى سرطان جلوگيرى مىنمايند .
علاوه بر نكات بالا تحقيقات دكتر ترول نشان داده است كه مولكول‌هاى مهاركننده‌هاى پروتئاز
( Protease inhibitors )
خود داراى خاصيت ضد سرطانى نيز مىباشند . به‌طورى كه موجب تضعيف و كنترل انكوژن
( Oncogene )
يا « عوامل تومورزا » مىشوند .
Oncogene
ها طبق تحقيقات جديد دانشمندان ، به نظر مىرسد كه از كليدهاى اصلى ايجاد سرطان در بدن مىباشند و عموما در هر سلول سالم و عادى به حالت غير فعال وجود دارند ولى در اثر حوادثى ، تغييرات ناگهانى معروف به موتاسيون در آنها پديد مىآيد و به ژن‌هاى سرطانى تبديل شده و موجب تحريك سلول و تبديل سريع آن به تومور سرطانى مىشوند .
دكتر ترول معتقد است ما دام كه « اونكوژن‌ها » بدون فعاليت هستند عوامل بىضررى مىباشند . در حال حاضر طبق بررسىهاى دانشمندان در حدود يك‌صد نوع مختلف اونكوژن شناخته شده است كه در تبديل سلول‌هاى عادى به سلول‌هاى سرطانى و گسترش تدريجى سرطان شركت دارند .
از طرف ديگر مولكول‌هاى مهاركننده‌هاى پروتئاز
( Protease inhibitors )
داراى خاصيت جلوگيرى از اكسيده شدن هستند و يا به اصطلاح آنتىاكسيدان
( Antioxadants )
مىباشند . بنابراين از آثار مخرب مولكول‌هايى كه داراى بار قوى اكسيژن هستند و به نام راديكال‌هاى آزاد
( Free radicals )
ناميده مىشوند و عامل وارد نمودن آسيب و صدمه به سلول‌هاى بدن مىباشند ، جلوگيرى مىنمايند .
با اين توضيحات نتيجه گرفته مىشود كه مولكول‌هاى مهاركننده‌هاى پروتئاز (
Protease inhibitors
) به منزلهء يك چتر حمايتى هستند كه از پيشرفت سرطان در