دانشنامه طب اهل بيت ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٣٧
تاريخ و شناخت و مصرف كنجد
ارده نرم‌كننده‌ى سفتىها و ورم‌هاى داخلى و خارجى است و دمل‌ها را نيز نرم مىكند و مسكن درد آن است همچنين ضماد و ماليدن آن نيز همين خواص را دارد .
در مناطق خاور دور از نظر خواص دانه‌ى كنجد متفق القول‌اند كه مغذى و نرم‌كننده است براى نرم كردن سينه مفيد است و ملين و مسهل است .
مدر و قاعده آور است . دانه‌هاى سياه كنجد از نظر خواص ترجيح داده مىشود . اين دانه‌ها به‌عنوان پادزهر مورد توجه است و به علاوه براى معالجه‌ى بىحسى ، كرختى ، فلج ، يبوست و كاهش فشارخون بالا تجويز مىشود . همچنين براى رفع بيمارىهاى رحم توصيه مىشود .
روغن دانه‌هاى كنجد جانشين برترى براى روغن زيتون است و به‌عنوان ظرف براى تهيه‌ى پمادها ، ماده‌ى مفيدى است و معروف است كه ضد روماتيسم است براى رفع ميگرن و سرگيجه مفيد است و براى اين كار بايد سر را با آن مالش داد .
برگ‌هاى كنجد لعابزا مىباشد و نرم‌كننده و محلل است دم‌كرده‌ى آن براى رشد موى سر نافع است . دم كرده‌ى گياه كامل مدر است .
تاريخ و شناخت و مصرف كنجد
تاريخ و شناخت و مصرف كنجد
كنجد يكى از قديمىترين دانه‌هاى روغنى است كه توسط بشر شناخته شده و براى خوراك و به‌عنوان دارو مصرف داشته است كاشت كنجد در بين النهرين در دره‌ى دجله و فرات به 1600 سال قبل از ميلاد برمىگردد .
نام مصرى كنجد
Sesemt
در ليست 20 متر طول گياهان دارويى
Ebers Papyrus
مصر رد 1550 سال قبل از ميلاد ثبت مىباشد .
حفارىهاى اخير باستان‌شناسى در تركيه نشان مىدهد كه بين سال‌هاى 900 تا 700 قبل از ميلاد در امپراتورى
Urartu
كه در حال حاضر
Armenia
مىباشد بذر كنجد كاشته مىشده و كنجد توليد مىشده و از آن روغن كنجد استخراج و براى مصرف مردم عرضه مىشده است .
كنجد كه در قرن هفده و هجده به‌طور وسيعى در افريقا كاشته و به‌عنوان غذا و همچنين مسهل مصرف مىشده است با ورود سياهان افريقا به امريكا اين گياه به امريكا