چهل مجلس ( فارسى ) — الصفحة ٩٦

شاعرى شيخ علاء الدوله

اى پسر اينها صفات شاهد جان تواند * شاهد جان ترا خود نيست در عالم مثال

شاهد جان ترا جان شاهدى ديگر بود * كز كمالش واصفان را شد زبان وصف لال

عشق بايد تا بدانى نكته‌هاى عاشقان * عقل ابله را درين ميدان كجا باشد مجال

اى « علاء دوله » در بستان عشق آباد عشق * روز و شب نوروز همچون عيد بادت ماه و سال

صفا اندر صفا بين

جهان پر دزد و طرار و دغا بين * بلا اندر بلا اندر بلا بين

بر مفتى پر از فخر و تكبر * دل صوفى پر از حرص و هوا بين

همه با يكديگر در مكر و تزوير * جهان پر حيلت و روى و ريا بين

ميان اينچنين قومى كه گفتم * دل بيچاره‌ام را مبتلا بين

خداوندا به فرياد دلم رس * شنيدم كاين تمامت از قضا بين

شكايت از جهان كردن روا نيست * موحد شو همه چيز از خدا بين

خطا جاريست بر فرزند آدم * اگر مردى صواب اندر خطا بين

خطاى خلق از خذلان ما دان * صواب خلق از توفيق ما بين

به زير هر يكى سريست مودع * در اين اسرار عز كبريا بين

اگر خواهى كه استغنا بدانى * سر نوروز را از تن جدا بين

ز ظلمت‌خانهء نفست برون آى * جهان جان پر از نور ضيا بين

كدورتها بكل از دل برون كن * همه عالم صفا اندر صفا بين

مقام جمع اندر تفرقه دان * بقا در ملكت فقر و فنا بين

ز قبض و بسط يكدم بهره برگير * از آن‌جا درگذر خوف و رجا بين

دواى درد دل از ذكر حق جو * كلام دوست را عين شفا بين