چهل مجلس ( فارسى ) — الصفحة ٩٢

شاعرى شيخ علاء الدوله

هست اين كالبد چو مزبله‌اى * چند با او قرين توان آمد

آمد و شد درو ز حد بگذشت * خاطر من كنون بر آن آمد

كه به كلى جدا شوم از وى * شصت ساليست وقت آن آمد

اى « علا دوله » اين‌چنين است ليك * حكم خلاق آن‌چنان آمد

گوهر فقر

گوهر فقر مرا كان نبود * درد عشقم را درمان نبود

فقر گنجى است پر از گوهر عشق * گنج را يافتن آسان نبود

كس به منزل نرسد از ره عشق * زانكه اين ره را پايان نبود

جان دريغ است بدان شخص كه او * روز و شب در پى جانان نبود

شعر من بىسروسامان شد از آنك * عاشقان را سروسامان نبود

فارغ از هر دو جهانند ايشان * هر كه فارغ نه ، از ايشان نبود

اين گدا غرق غنا هست چنان * كه مر او را سر سلطان نبود