چهل مجلس ( فارسى ) — الصفحة ٩٠

شاعرى شيخ علاء الدوله

من از ايشانم اگر چند ز پا افتادم * دست گيرند مرا روزى هم ايشانم

پيش ايشان نفسى گر بصفا بنشينم * در زمان فتنهء برخاسته را بنشانم

غير ايشان نبود هيچ كسى مونس من * در مضيق قفس اين تن چون زندانم

اى « علا دوله » بگو بار دگر از سر صدق * اى امير من و اى شاه من اى سلطانم

از بر خود بكرم بيش مرا دور مدار * رحم كن بر دل غمگين و تن بىجانم

من توانم كه ببرم ز همه خلق و ليك * از تو اى جان جهان من نفسى نتوانم

بىتو من دم نزنم گر بلب آيد جانم * هستى آگاه كزين حال ، يقين مىدانم

درون كعبه

گه هيچم و گاهى همه آن بس عجب است * گه هستم و گاه نيست اين ابو العجب است

اين طرفه نگر كه در درون كعبه * گه قبله سوى راست گهى سوى چپ است

نورديده

هرگه كه جمال دلبرم ديده شود * سر تا پايم جمله يكى ديده شود

بينائى ديده‌ام چو نورش باشد * كارم همه سربسر پسنديده شود