چهل مجلس ( فارسى ) — الصفحة ٨٩

شاعرى شيخ علاء الدوله

مگذار كه عمرت به تمنا برود

مگذار كه عمرت به تمنا برود * وين جان عزيز از پى سودا برود

آنكس كه نشست با تو دى ، دوش برفت * و امروز هر آنكه ماند فردا برود

ماهرويا . . .

ماهرويا روى پنهان مىكنى * دل ببردى غارت جان مىكنى

از غم و اندوه ما باكيت نيست * هرچه خوش ميآيدت آن مىكنى

سوخته خرمن

هر رند كه در مصطبه مسكن دارد * سوزى ز من سوخته خرمن دارد

هرجا كه سيه گليم و آشفته‌دلى است * شاگرد من است و خرقه از من دارد

اندوه جان‌پرور

من ازين اندوه جان‌پرور خود شادانم * من ازين گونهء مه‌پيكر دل خندانم

من خداداديم از روى حقيقت گرچه * از ره صورت ازين آب و گل سمنانم

آب اين چشمهء خضراء من است آب حيات * هست دارالفقرا شام من و انبانم

گرچه از معرفتم سخت توانگر ليكن * خاك راه قدم جمله درويشانم