چهل مجلس ( فارسى ) — الصفحة ١٠

مقدمهء چاپ جديد بنام او

بهشت و دوزخ معرفت ، دوزخ را بهشت گرداند ، و نكره « 1 » بهشت را دوزخ .

هر كه ترا شناخت و خود را در تو باخت ، تاخت و باخت او را مسلم شد . اگر در دوزخ تازد ، بهشت بازد ، و اگر در بهشت تازد ، دوزخ بازد ، و اگر از خود بيرون تازد ، هر دو را در تو بازد !

در دوزخ اگر زلف تو در چنگ آيد * از جمله بهشتيان مرا ننگ آيد

« شيخ علاء الدولهء سمنانى »

( 1 ) . نكره : ناشناس ، ناشناسائى ، نقيض معرفت ( جهل ) .