تاريخ سند ( تاريخ معصومى ) ( فارسى ) — الصفحة ٢١٨
گفتار در مبادى احوال سلطان محمود خان تا زمان انتقال او بجهان جاودان
8 - ذكر قاضى شيخ احمد و ذكر قاضى كاشانى [ مستغنى از اظهار حالات كمالات ايشان است ] « 1 » .
گفتار در مبادى احوال سلطان محمود خان تا زمان انتقال او بجهان جاودان
گفتار در مبادى احوال سلطان محمود خان تا زمان انتقال او بجهان جاودان
سلطان محمود خان بن مير فاضل بن عادل بن احمد « 2 » خواجه اصفهانى الاصل بوده . و محل سكونت اجداد او موضع خراسان « 3 » بوده . و اصل ايشان از ملوك (
b
162 .
f
) چين « 4 » من اعمال دار السلطنت اصفهان بوده .
و در زمانى كه حضرت صاحبقران امير تيمور گورگان به تسخير عراق نهضت فرمود ، و بلوكات اصفهان سركشى كرده در مقام اطاعت و انقياد سر در نياوردند . صاحبقران فرمان بقتل و تاراج و اسير نمودن آن مردم فرموده ، فوجى از افواج قاهره تعين نمودند ، و دران تاخت احمد خواجه پدر عادل خواجه بدست مير حسن بصرى كه پدر مير ذو النون باشد افتاد . و مير مذكور او را در سلك اولاد خود جاى داده نظر تربيت و رعايت برو گماشت .
و احمد خواجه به سه واسطه بملك محمود نان ده « 5 » مىرسد . و ملك محمود در ولايت اصفهان بكثرت جود و سخا و دستگاه مشهور بوده . و گويند كه او به نوزده واسطه به عدى بن حاتم طائى مىرسد و العلم عنداللّه . و الحق سلطان محمود خان نيز شايبهء « 6 » از جود او داشته . و احمد خواجه دو پسر داشته : عاقل خواجه آتكه « 7 » و عادل خواجه . و از عادل خواجه پسرى و دخترى مانده بود . و مير فاضل پنج پسر داشته : بابا احمد و سلطان محمود خان (
f
. 163
a
) و مير عبد الفتاح و امير سلطان و مير عبدالواحد . و والدهء هر يكى عليحده بود . و والدهء سلطان محمود خان از مردم افغان كاسى شال و مستنگ « 8 » بود .
( 1 ) اين جمله از ح گرفته شد ( 2 ) ح د ف ندارد : بن احمد ( 3 ) ح : خواسكان ( 4 ) ح : حسن ( 5 ) ح : ميرده ( 6 ) ح : بهره ( 7 ) م ندارد : آتكه ( 8 ) س : افغان كاكرشال و پشنگ