تاريخ سند ( تاريخ معصومى ) ( فارسى ) — الصفحة ١٥٢
ذكر محاربهء ميرزا شاه حسن در منزل اوچه با مردم لنگاه
شده‌اند . بالآخرة مصلحت در آمدن او ديده طلب فرمودند . و او شمشير در گردن آويخته حاضر شد . سلطان محمود خان بهكرى گناه او را بخشيد .
و او بعد از درخواست گناه التماس نسبت برادر زادهء خود نمود ، كه در سلك خادمان حرم باشد ، و اين معنى درجهء قبول يافت . خواهر جام جيون دهر را به سلطان محمود خان تسليم نمودند .
و از قلعهء مو محبّ ترخان را به هراولى تعين فرموده [ با ] پانصد سوار پيشتر روانه نموده خود از عقب كوچ كرده قريب به سر حد مردم « لار » فرود آمد . و دران منزل بنده « 1 » نام دهر كه يكى از شجعان مردم ملتان بود آمده بملازمت مشرف شد . او را به خلعت و انعام سرافراز فرموده به سلطان محمود خان سپردند . و ازين جا بصوب خطهء اوچه عزيمت نمودند .
ذكر محاربهء ميرزا شاه حسن در منزل اوچه با مردم لنگاه
ذكر محاربهء ميرزا شاه حسن در منزل اوچه با مردم لنگاه
صباح روز ديگر ميرزا شاه حسن بعزم رزم سوار گشته در تعبيهء سپاه لوازم اهتمام بتقديم رسانيد . سردارئ ميمنه را به محمد مسكين ترخان و ميرزا عيسى ترخان مفوض داشت ، و ميسره را (
f
. 112
a
) به مير فرخ و مير عليكه ارغون خويش محمود بيگ لار باز گذاشت . و هراول را به سلطان محمود خان و سلطان مقيم بيگ لار ، و مير فرخ ارغون و سلطان قلى بيگ لار را به همراهئ خود در غول تعين نمود ، و مير محمود ساربان و مير ابو مسلم را به قراولى مقرر نمود . و ازان جانب راى زادهاى لنگاه و بلوچان و سائر سپاه ملتان روبرو آمده ، مردم ناهر را به هراولى تعين نمودند . و سپاه ملتان دران روز بكثرت صد چندان اين لشكر بودند . چون اين دو لشكر جلادت اثر در برابر يكدگر بايستادند ، سپاه مغل باشتعال آتش قتال پرداختند ، و سپاه لنگاه و بلوچ دست به تير و كمان برده تير باران كردند . درين اثنا
( 1 ) محتمل كه نامش « هنده » بود كما فى تحفة الكرام ، ص 46 .