تاريخ سند ( تاريخ معصومى ) ( فارسى ) — الصفحة ٩٠
ذكر توجه نمودن بديع الزمان ميرزا باتفاق شاه بيگ ارغون بجانب اردوى همايون سلطان حسين ميرزا در النگ نشين
فرصت غنيمت شمرده بران قرار دادند كه با سه چهار هزار سوار بجانب اردوى خاقان ايلغار نموده بى خبر خود را بمعسكر نصرت اثر رسانند .
و به اين عزيمت بر بادپايان نشسته ساعتى از سير نياسودند ، و در عرض پنج شش روز بنواحئ سبزوار رسيدند . و فريدون حسين ميرزا خبردار گشته ، قلعه را مضبوط (
a
63 .
f
) ساخته ، مسرعى چند متعاقب يكديگر بدرگاه معلى روانه ساخت ، و كيفيت حادثه به پدر بزرگوار عرضه داشت نمود . اين خبر به النگ نشين رسيد . بنا بر قلت سپاه مقربان بارگاه خاقان عاليجاه در بحر « 1 » انديشه و اضطراب افتادند . چندى از مقربان خود را در ساعت روانهء دار السلطنت هرات فرموده حكم كرد كه قلعه « 2 » را مستحكم و مضبوط ساخته امير عليشير باهتمام قلعه پردازد ، و سپاه را در ساعتى كه فرمان رسد روانهء اردو نمايد . و سلطان حسين ميرزا فى الحال خندقى فرمود ، و قراول پيش فرستاد . جمعى كه پيش بودند ملاحظهء لشكر كرده خبر آوردند كه هيچ جاى توقف ننموده مانند باد و باران مىرسند . و فى الواقع اگر بديع الزمان ميرزا و شاه بيگ به همان طريق رانده آن شب بمعسكر مىرسيدند ، كار از پيش برده اردو را بر هم مىزدند ، و مهم را حسب مدعاى خود بفيصل مىرسانيدند . اما از انجا كه اقبال و دولت سلطان ميرزا قوى بود ، تائيد نيافته شب در حوالئ اسفراين بخواب ببردند « 3 » . على الصباح كه جنود ظفر اثر مانند نجوم هجوم كرده جوق جوق باردوى (
f
. 63
b
) معلى ملحق مىگشتند .
بديع الزمان ميرزا و شاه بيگ به همان مظنهء قلت لشكر كه داشتند باردو رسيدند .
و به مجرد رسيدن « 4 » از طرفين آواز كوس و نفير و سورن بلند شد ، و بديع الزمان ميرزا و شاه بيگ با سپاهيان يكدل آتش محاربه افروخته كارزار غريب نمودند . آخر الامر پادشاه به تخت روان سوار شده به ميدان « 5 » در
( 1 ) م : تحير و ( 2 ) ح م زياد دارد : هرات ( 3 ) ح : مىرفت ؛ م : رفتند ( 4 ) م ندارد : و به مجرد رسيدن ( 5 ) ف زياد دارد : محاربه