الحكم الزاهرة عن النبي والعترة الطاهرة ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٨

58 الشفاعة شفاعت

58 الشفاعة شفاعت

58 الشفاعة شفاعت

ما مِنْ شَفِيعٍ إِلَّا مِنْ بَعْدِ إِذْنِهِ .

س 10 / آية 3 ( 1 ) هيچ شفاعتگرى جز پس از اذن خدا شفاعت نمىكند .

وَ لا تَنْفَعُ الشَّفاعَةُ عِنْدَهُ إِلَّا لِمَنْ أَذِنَ لَهُ .

س 34 / آية 23 ( 2 ) شفاعت در پيشگاه خدا سود نمىدهد مگر از آن كس كه خدا به او اذن داده است .

لا يَمْلِكُونَ الشَّفاعَةَ إِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمنِ عَهْداً .

س 19 / آية 23 ( 3 ) آنها هيچ شفاعتى در اختيار ندارند مگر آنكه از خداوند رحمان پيمانى گرفته باشند .

يَوْمَئِذٍ لا تَنْفَعُ الشَّفاعَةُ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمنُ وَ رَضِيَ لَهُ قَوْلًا .

س 20 / آية 109 ( 4 ) آن روز شفاعت سود ندارد مگر از كسى كه خداوند رحمان به او اذن دهد و گفتارش را بپسندد .