أسرار النقطة ( توحيد مكاشفان ) ( فارسى ) — الصفحة ٠.٢٣
هو بيان احوال امير سيد على همدانى ملقب به على ثانى
مخفى نماند كه حضرت سيد به اشاره‌اى پنهانى كه از جانب شيخش حضرت شيخ محمود مزدقانى صادر شده بود به سفر در اقطار عالم پرداخت ، و اين گويا هنگامى بوده كه از خدمت اخى على دوستى « 1 » پس از رحلتش باز به صحبت شيخ محمود مزدقانى آمده ، و اين سفر نتيجه واقعه‌اى بوده كه حضرت اخى على دوستى ديده بود كه فرمود : ديگهاى بسيار ديدم كه در جوش است و تو از هر ديگى كفگيرى برميدارى ، گفتم چگونه باشد ؟ گفت : مبارك است ، چه صورت استفاضه است از اولياء ، پس حضرت شيخ مرا به سفر اشارت فرمود ، تا از آن ديگها كفگيرها بردارم و طلاب با وفاق را كه در اطراف دنيا باشند ارشاد نمايم .
بنا بر اين سفر بسيار نموده و سه نوبت معمورهء جهان را سير فرموده ، و در پايان در حدود ختلان و بدخشان رحل اقامت انداخته است و خلفاى نامدارى در اين ديار در پرتو ارشاد او تربيت يافته‌اند ، مانند :
سيد زين العابدين نيشابورى و سيد محمد طالقانى ، و شيخ قوام الدين بدخشى ، و شيخ شمس الدين ختلانى ، و شيخ محمد شامى ، و خواجه عبد اللّه بن شيخ ركن الدين شيرازى ، و بابا كاكاء شيرازى ، و بهرامشاه خونسى ، و شيخ محمد خلوى ، و مولانا نور الدين جعفر دستا بازارى بدخشى ، و خواجه اسحق عليشاهى ختلانى ( جانشين ايشان و قطب سلسلهء ذهبيه كبرويه ) قدس اللّه اسرارهم ، و ديگر بزرگان بوده‌اند كه نامهايشان مذكور نيست ، و نور الدين بدخشى به
( 1 ) . در تمام تذكره‌ها اين كلمه ( دوستى ) كه منسوب به دوست است ثبت شده است ، در حالى كه در نسخه كتاب العروة كه دست‌نويس خود شيخ علاء الدوله است ( دوسى ) كه منسوب به طايفه‌اى در سمنان به نام عبدوس يا دوس است ضبط شده است .