بلوچستان در سالهاى 1307 تا 1317 قمرى ( فارسى ) — الصفحة ٣٧٨

يادداشتهاى بخش دوم : 1311 تا 1312

بيشتر از خونبها و غيره بود » . ( برقعى ، سازمان سياسى حكومت محلى بنت ، از انتشارات دانشگاه بو على سينا و انتشارات مازيار اسفندماه 36 ( 1356 ؟ ) ص 5 - 204 )

( 129 ) - آسوده‌گى .

( 130 ) - اصل : جزوى .

( 131 ) - اصل : بت تمام .

( 132 ) - اصل : تابهال .

( 133 ) - اصل : بهيچه وجه .

( 134 ) - اصل : هرفى .

( 135 ) - اصل : دزدك . اين نام از اينجا تا انتهاى استشهاد سهوا در اصل در همه جا دزدك نوشته شده است .

( 136 ) - اصل : منظل .

( 137 ) - اصل : ذودى .

( 138 ) - منداز مناطق سرحدى بلوچستان در منطقهء راسك و فيروزآباد است . اينك قسمت غربى آن به نام « پيشين » كه ظاهرا در اصل « مند پيشين » بوده است جزو ايران و قسمت شرقى آن كه « مند » خوانده مىشود جزو بلوچستان پاكستان است .

( 139 ) - كذا در اصل ظاهرا بايد « نمودم » باشد .

( 140 ) - منظور ابراهيم خان برادر زين العابدين اسعد الدوله است .

( 141 ) - يك كلمه خوانده نشد .

( 142 ) - احتمالا اشاره است به نامهء موضوع سند شمارهء 33 .

( 143 ) - به احتمال قريب به يقين آن‌گونه كه از متن نامه برمىآيد اين نامه از تهران ارسال شده است .

( 144 ) - كذا در اصل .

( 145 ) - كذا در اصل .

( 146 ) - احتمالا منظور ميرزا غلامرضا خان نصرت لشكر است كه ابتدا منشى مخصوص ابراهيم خان سعد الدوله بود و پس از مرگ سعد الدوله در 1301 مدتى لشكرنويس و مستوفى لشكر بوده و بعد چند نوبت نيز حكومت بم را به نيابت از جانب زين العابدين خان اسعد الدوله برعهده گرفت . وى نياى خانوادهء انصارى بم و كرمان است .

( 147 ) - اصل : « خواهم گرفت » كه ظاهرا سهو القلم بوده است .

( 148 ) - ظاهرا منظور ابراهيم خان ميرپنج است .

( 149 ) - رجوع شود به اسناد 21 الى 25 .

( 150 ) - منظور حكم سرتيپى اول و فرمان لقب اسعد الدوله است به سند 35 رجوع شود .

( 151 ) - يك كلمه خوانده نشد . « اميركبير » ؟

( 152 ) - سفرى كه زين العابدين خان براى امر رسيدگى به تجاوز نوروز خان خارانى و حل اختلافات مربوط به اتباع انگليسى به مرز بلوچستان و منطقهء مند رفته بود .

( 153 ) - يك كلمه خوانده نشد .

( 154 ) - اصل : به‌پسنديد .

( 155 ) - خوانده نشد .

( 156 ) - منظور اقامت نويسندهء نامه و كلا دستگاه صاحبديوان در كرمان است قبل از عزيمت به تهران .

( 157 ) - خوانده نشد . عين عبارت انتهايى نامهء قبلى . احتمالا عبد الوهاب ؟

( 158 ) - ظاهرا منظور اينست كه چون سفر سرحدى از طرف دولت مركزى از تهران دستور داده شده بود مخارج آن نيز مىبايست توسط خود دولت مركزى از تهران حواله شود و ارتباطى به حكومت كرمان نداشته و نمىتواند