أنوار البهية ( نگاهى بر زندگى چهارده معصوم ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٧٢

7 - گريه و شيون مردم در سوگ زهرا [ س ]

صلّى اللّه عليه و آله به آن وصيت كرده است كه :

1 - فاطمه [ عليها السّلام ] گواهى مىدهد كه معبودى جز خداى يكتا نيست .

2 - محمّد صلّى اللّه عليه و آله بنده و پيامبر خدا است .

3 - بهشت و دوزخ حقّ است ، و ترديدى در برپا شدن قيامت نيست و خداوند مردگان را از قبر برمىانگيزاند .

4 - اى على ! من فاطمه دختر رسول خدا هستم ، خداوند مرا همسر تو گردانيد ، تا در دنيا و آخرت ، از آن تو باشم ، تو از همه به من برتر و نزديكتر هستى .

حنّطني و غسّلني ، و كفّنّي باللّيل و صلّ علىّ ، و ادفنّي باللّيل ، و لا تعلم احدا ، و استودعك اللّه ، و اقرأ على ولدى السّلام الى يوم القيامة

: « مرا شبانه حنوط كن و غسل بده ، و شبانه مرا كفن كن و نماز بر من بخوان ، و مرا شبانه به خاك بسپار و به هيچ‌كس خبر نده ، ترا به خدا مىسپارم ، و به فرزندانم تا روز قيامت سلام برسان » .

7 - گريه و شيون مردم در سوگ زهرا [ س ]

7 - گريه و شيون مردم در سوگ زهرا [ س ]

عليها السّلام روايت‌كننده مىگويد : مردم مدينه يك صدا شيون كردند ، زنان بنى هاشم در خانه فاطمه عليها السّلام اجتماع نمودند ، و يك جا صداى گريه بلند كردند ، به گونه‌اى كه نزديك بود از صداى شيون آنها سراسر مدينه به لرزه در آيد ، و آنها ناله‌كنان مىگفتند :

يا سيّدتاه ! يا بنت رسول اللّه !

: « اى بانوى بزرگوار ما ، اى دختر رسول خدا ! » .

مردم همانند يال اسب ، ازدحام كرده و به حضور على عليه السّلام مىآمدند . آن حضرت نشسته بود ، و حسن و حسين عليه السّلام در پيش رويش گريه مىكردند ، و مردم از گريهء آنها به گريه افتادند .

امّ كلثوم ( يكى از دختران زهرا عليها السّلام ) در حالى كه نقاب بر چهره و روپوش بلند بر تن داشت و گريه گلوى او را گرفته بود بىتابانه از خانه بيرون آمد و