أنوار البهية ( نگاهى بر زندگى چهارده معصوم ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٩٦

پاره‌اى از گفتار امام حسن عسكرى عليه السّلام

عبادت را بر چنان دلها ، تحميل نكنيد ] .

7 - قلب الاحمق فى فمه ، و فم الحكيم فى قلبه

: « قلب آدم احمق در دهان اوست ، و دهان آدم حكيم در قلبش مىباشد » [ احمق سخن مىگويد ، بعد فكر مىكند كه آيا صلاح بود يا نه ، ولى حكيم ، نخست فكر مىكند ، بعد سخن مىگويد ] .

8 - لا يشغلك رزق مضمون عن عمل مفروض

: « رزقى كه خدا ضامن آن شده ، تو را مشغول نسازد ، به جاى عملى كه براى تو واجب شده است » .

9 - ليس من الادب اظهار الفرح عند المحزون

: « اظهار شادى نزد غمگين ، نشانهء بىادبى است » .

[ به گفتهء سعدى :

چو بينى يتيمى سرافكنده پيش * مزن بوسه بر روى فرزند خويش

] 10 - رياضة الجاهل و ردّ المعتاد عن عادته كالمعجز

: « تربيت و رام نمودن شخص جاهل ، و برگرداندن صاحب عادت ، از عادت خود ، مانند معجزه است » .

11 - التّواضع نعمة لا يحسد عليها

: « تواضع ؛ نعمتى است كه مورد حسد مردم نمىشود » .

12 - لا تكرم الرّجل بما يشقّ عليه

: « احترام نكن شخص را به چيزى كه براى او سخت و دشوار است » .

13 - من وعظ اخاه سرّا فقد زانه ، و من وعظ علانية فقد شانه

: « كسى كه برادر دينى خود را در پنهانى موعظه كرد ، او را آراسته است ، و كسى كه آشكارا او را موعظه كرد ، او را زشت كرده است » .

14 - ما اقبح بالمؤمن تكون له رغبة تذلّه

: « چقدر زشت است كه مؤمن ، رغبت و ميل به چيزى داشته باشد كه او را خوار كند » .