أنوار البهية ( نگاهى بر زندگى چهارده معصوم ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٧٧

3 - كوچك نشمردن گناه ، و لزوم دقّت در مسائل

: « از گناهانى كه آمرزيده نمىشود ، سخن مردى است كه ( گناه كرده ، آنگاه ) مىگويد : اى كاش من تنها به اين گناه ، بازخواست مىشدم » [ چرا كه همان گناه مورد اشاره را ، كوچك شمرده است ] .

من با خود گفتم : « اين موضوع ، دقيق است ، و سزاوار است كه انسان پيش خود ، به هر چيزى با دقّت توجّه كند » .

امام حسن عسكرى عليه السّلام به من رو كرد و فرمود : « اى ابو هاشم ، راست گفتى ، آنچه را به خاطرت گذشت ، همواره و لزوما آن را رعايت كن ، زيرا « شرك » در ميان مردم ، مخفىتر از جنبيدن مورچه ، در شب بسيار تاريك ، روى سنگ خارا است ، و پنهان‌تر از حركت مورچه روى پلاس سياه است » .

مؤلّف گويد : از اين گونه گناهان ، تعبير به « گناهان كوچك » مىشود . امام صادق عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله همراه ياران ( در سفرى ) در سرزمين بىآب و علفى فرود آمد ، به يارانش فرمود :

ائتونا بحطب

: « براى ما هيزم بياوريد » [ كه از آن آتش روشن كنيم و مثلا غذا بپزيم ] .

ياران عرض كردند : « اينجا سرزمين خشكى است و هيچ‌گونه هيزم در آن نيست » .

رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : « برويد هر كدام هر مقدار مىتوانيد جمع كنيد » .

آنها رفتند و هر كدام مختصرى هيزم يا چوب خشكيده‌اى با خود آورد ، و همه را در پيش روى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله روى هم ريختند ، پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود :

هكذا تجتمع الذّنوب

: « اين گونه گناهان ، روى هم انباشته مىشوند » .

سپس فرمود :

ايّاكم و المحقّرات من الذّنوب . . .