أنوار البهية ( نگاهى بر زندگى چهارده معصوم ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٢٠

سعايت و تحريكات قاضى بغداد ، عامل شهادت امام جواد عليه السّلام

نظر شما چيست ؟

آن حضرت فرمود : « اى امير مؤمنان ! حاضران ، در اين باره گفتند » .

خليفه گفت : « سخن آنها را رها كن ، نظر شما چيست ؟ » .

امام جواد عليه السّلام فرمود : « مرا از جواب اين مسأله ، معاف بدار » .

خليفه گفت : تو را به خدا سوگند مىدهم كه نظريّه خود را بگو » .

امام جواد عليه السّلام فرمود : اكنون كه مرا به خدا سوگند دادى ، نظر من اين است كه آنها ، بر خلاف سنّت سخن گفتند ، زيرا واجب است كه قطع دست از بيخ انگشتان ، اجرا شود ، و كف دست باقى بماند .

خليفه گفت : به چه علّت ؟

امام جواد عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرموده است :

« سجده بر هفت عضو مىباشد ، پيشانى ، كف دستها ، سر زانوها ، و سر انگشتان پاها ، اگر دست دزد از مچ آن قطع شود يا از آرنج بريده گردد ، ديگر دستى براى سجده كردن باقى نمىماند ، با اينكه خداوند مىفرمايد :

وَ أَنَّ الْمَساجِدَ لِلَّهِ

: « محل سجده‌ها ( هفت موضع ) مخصوص خداست » « 1 » .

يعنى سجده بر اين اعضاء هفتگانه واقع مىشود ، و سپس خداوند مىفرمايد :

فَلا تَدْعُوا مَعَ اللَّهِ أَحَداً

: « در اين مساجد ، احدى را با خدا نخوانيد » « 1 » .

بنابراين آنچه براى خدا است نبايد قطع شود .

معتصم ، از اين پاسخ ، شاد شد و آن را پذيرفت ، و دستور داد تا دست دزد را از بيخ انگشتان دستش قطع نمايند ، و كف دست را رها كنند .

ابن ابى دواد ( قاضى ) گفت : « در آن حال ، قيامت من برپا شد ، و آرزو كردم كه اى كاش مرده بودم » ( و اين گونه نزد خليفه و حاضران شرمنده و منكوب نمىشدم ) .

( 1 ) جنّ - 18