أنوار البهية ( نگاهى بر زندگى چهارده معصوم ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٥٤

6 - چشمهء آب ، به اعجاز حضرت رضا عليه السّلام ، و دعاى او در كنار كوه

نيز شيخ صدوق ( ره ) به اسناد خود ، از ابا صلت هروى نقل مىكند : هنگامى كه حضرت رضا عليه السّلام از نيشابور ، به سوى مأمون حركت نمود ، در راه به نزديك روستائى به نام « الحمراء » ( ده سرخ ) رسيد ، در آنجا يكى از حاضران عرض كرد : « اى پسر رسول خدا ، ظهر شد ، آيا نماز نمىخوانى ؟ » .

آن حضرت ، از مركب پياده شد و آب براى وضو طلبيد ، شخصى گفت : آب در همراه ما و در اينجا نيست ، آن حضرت در آن سرزمين ، نقطه‌اى از زمين را با دست مباركش گود كرد ، ناگاه چشمهء آبى ، آشكار شد ، آن حضرت و حاضران ، از آب آن چشمه وضو گرفتند ، و اثر آن چشمه تاكنون باقى است .

هنگامى كه آن حضرت به « سناباد » وارد شد ، پشت خود را به كوه سنگ تراشان ، تكيه داد ، كه سنگ‌تراشها با سنگهاى آن كوه ديگهاى مىساختند ، و چنين دعا كرد :

اللّهمّ انفع به و بارك فيما ينحت منه

: « خدايا به اين كوه نفع ببخش ، و به غذاهائى كه در ميان ظروف تراشيده شده از اين كوه ، ريخته مىشود ، بركت عنايت كن » .

سپس دستور داد ، چند ديگ از سنگ آن كوه برايش ساختند ، و فرمود :

« براى او در ظرف ديگرى غير از آن ظرفها ، غذا نپزند ، غذاى آن حضرت ، سبك و كم بود ، از آن روز مردم به آن كوه ، راهنمائى شده و از آن ظرفها ساختند ، و بر اثر دعاى حضرت رضا عليه السّلام بركت در آن كوه آشكار گرديد .

را از قلمدانها بيرون آوردند ، و آن را نوشتند ، 20 هزار نفر ، به روايت ديگر 24 هزار نفر بوده‌اند .

( اعيان الشّيعه ، ط جديد ، ج 2 ، ص 18 ) .

براستى جمعيّتى كه تنها نويسندگان آن آن هم در آن عصر بيش از 20 هزار نفر باشند ، شما تعداد مردم عادى آن را چقدر حدس مىزنيد ؟ ! در تاريخ نيشابور آمده كه جمعيّت استقبال‌كننده ، بيش از 100 هزار بوده است ( مترجم )